طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٨٧

اختلاف نسخه‌ها

عبد اللّه جهبانى 56 گفت كه شقيق بلخى گفت كه : من از گناه ناكرده بيش از آن مىترسم كه از گناه كرده . يعنى : دانم كه چه كرده‌ام و 57 ندانم كه چه خواهم كرد .

5 - شيخ الاسلام گفت كه : سخن زقاق مه است از آن شقيق 58 .

اختلاف نسخه‌ها

اختلاف نسخه‌ها

( 1 ) - ج ، د : من الطبقة .

( 2 ) - ج : بشر بن حارث الحافى قدس اللّه سره .

د : بشر بن حارث الحافى رحمه اللّه .

( 3 ) - الف : بو نصر ، ب ، د : كنيت وى .

( 4 ) - الف ، د : بن هامان .

( 5 ) - د : المعروف باكافى .

( 6 ) - د : و گويند .

( 7 ) - ج ، د : از ده كردآباد . رسائل خواجه :

از ديهى كه كردآوا خوانند . صفحه 103 .

( 8 ) - ب : مقيم بغداد .

( 9 ) - د : در روز .

( 10 ) - ب ، د : گدشته .

( 11 ) - الف : بود . ب : على بن الحشرم .

( 12 ) - الف : صحبت كرده .

( 13 ) - ج : گويد كه .

( 14 ) - الف : مه داشتند .

( 15 ) - ب : احمد بن حنبل .

( 16 ) - الف : تا آنگه كه آن وقت مخلوق .

ج ، د : تا آنگاه كه وقت مخلوق .

( 17 ) - ج ، د : چونست كه .

( 18 ) - ب ، د : و سخن كويى . ج : و سخن .

( 19 ) - د : بيغمبران .

( 20 ) - الف : ايستاده‌كى ، ج : كه چنو تواند كرد .

( 21 ) - د : طاقت او .

( 22 ) - د : گفته .

( 23 ) - ب : ممن .

( 24 ) - الف : هواى الدنيا . د : هو الدنيا .

( 25 ) - ب : ملكهم .

( 26 ) - ب : بكل مكان .

( 27 ) - ب . لم جد ؟ ؟ ؟ . ج : لم يجد .

( 28 ) - ب : و انشدنا الامام ايضا . ج ، د :

و انشدنا .

( 29 ) - ب : من ذاك فيه .

( 30 ) - ب ، ج ، د : و يشهد باغيك .

( 31 ) - ب : ذا الشهود .

( 32 ) - الف : بيت چهارم را ندارد .

( 33 ) - ج : البلخى قدس اللّه سره . د : شيخ الاسلام گفت كه شقيق .

( 34 ) - الف ، د : « ايد » ندارد . ب : آيد .

( 35 ) - الف : صحبت كرده .

( 36 ) - د : و بودى .

( 37 ) - الف : زيادت بوده در زهد و فتوت ، ب : زيادت آورده در زهد و فتوت .

( 38 ) - د : بوده .

( 39 ) - ب : مردى .

( 40 ) - د : « مرد زاهد بود » ندارد .

( 41 ) - الف ، ج ، د : رفتى .

( 42 ) - ب : وى از ج : « و وى » ندارد . د : و از .

( 43 ) - ج : « مشايخ » ندارد .

( 44 ) - الف : وقتى با ابراهيم .

( 45 ) - الف : چون يا بيم شكر كنيم و چون نيابيم . ب : ما چون ياويم .

( 46 ) - الف : مىكنند گفت . د : چنين كنند .

( 47 ) - الف : ما چون يابيم . . . و چون نيابيم . . . ب : چون ما ياويم ايثار مىكنيم و چون نياويم شكر مىكنيم .

( 48 ) - ب : « كه » ندارد .

( 49 ) - د : كه شقيق پسرى داشت .

( 50 ) - الف : مبتدع بوده و مخلوق‌گوى .

ب : داشت مبتدع .