طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٥٠

[ ابن الكرنبى ]

خوش و خنك و سعادت 107 روزگار او كه به ابتداى ارادت با جوار صحبت و تازگى 108 و صفاى 109 وقت برود از دنيا ، كه در دير درنگى 110 تغيير احوال مىافتد و در صفا كدر مىاسپرد 111 . و اى نعيم لا يكدره الدهر ؟

18 - و انشدنا الامام 112 لبعضهم :

قد كان لى مشرب 113 يصفو برؤيتكم * فكدرته يد الايام حين صفا

19 - و مصطفى گفت صلى اللّه عليه و سلم 114 : ارق الناس اهل اليمن .

وقتى قومى آمده بودند از يمن ، قرآن مىشنيدند 115 و مىگريستند و با دل‌هاى خوش و تازه مىزاريدند - آن را مىگويد ، عز ذكره 116 : تَرى أَعْيُنَهُمْ تَفِيضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَفُوا مِنَ الْحَقِّ « 1 » - ابو بكر 117 صديق ، رضى اللّه عنه ، ايشان را ديد ، چنان ، او را 118 خوش‌آمد گفت : هكذا كنا فقست القلوب .

20 - انشاء 119 لبعضهم :

و ساعدتك الليالى فاغتررت بها * و عند صفو الليالى يشبه الكدر 120

21 - بو محمد جريرى 121 وقتى مجلس مىگفت 122 : يكى برخاست و گفت 123 :

اى شيخ ، دلى داشتم بس خوش و صافى و وقت صافى و 124 با نظام ، آن 125 بر من در شوريد و از من مناغد گشت 126 ، حيلت 127 چيست ؟ جواب داد 128 گفت 129 : اى جوانمرد ، بنشين كه ما همه درين ماتم نشسته‌ايم ، و اين ابيات برخواند 130 :

تشاغلتم عنا بصحبة غيرنا * و اظهرتم 131 الهجران ما هكذا كنا

و اقسمتم ان لا تحولوا عن الهوى * بلى و حياة الحب حلتم و ما حلنا

ليالى بتنا نجتنى 132 من ثماركم * فقلبى الى تلك الليالى قدحنا

22 - و انشدنا الامام لبعضهم 133 :

احسن ما كنا تفرقنا * خاننا الدهر و ما خنا

ليت 134 لنا الدهر لنا مرة 135 * عادلنا يوما كما كنا

( 1 ) قرآن ، مائده / 83 .