طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٢٩

اختلاف نسخه‌ها

( 147 ) - د : + ابراهيم .

( 148 ) - ج ، د : قبر .

( 149 ) - د : « الى آخرها » ندارد .

( 150 ) - الف : مه .

( 151 ) - د : آنكه .

( 152 ) - د : « آن » ندارد .

( 153 ) - ب : + بر سر كشيد و .

( 154 ) - ب ، ج ، د : بانگ .

( 155 ) - الف ، د : رفت .

( 156 ) - الف جشى .

( 157 ) - د : « مى » ندارد .

( 158 ) - د : ندارد .

( 159 ) - ب : + مصرى .

( 160 ) - ج ، د : به .

( 161 ) - الف : و مىگويد ، ب : و مىگويد كه ، د : ندارد .

( 162 ) - ب : وقتى ، د : روزى گفت .

( 163 ) - ب ، د : شورى .

( 164 ) - ب : گفت مرا .

( 165 ) - الف : با او .

( 166 ) - ب : و بانگ .

( 167 ) - الف : باز به هوش . ج ، د : باهوش .

( 168 ) - ج : شده . د : شدى .

( 169 ) - الف : آمد .

( 170 ) - ج : قدس اللّه سره .

( 171 ) - الف : ندارد .

( 172 ) - ب ، د : جا .

( 173 ) - الف ، ب ، د : يابد ج : ياودو .

( 174 ) - الف : او در .

( 175 ) - ب ، د : آيد .

( 176 ) - ب ، د : آيد .

( 177 ) - الف ، ج ، د : يگانگان . ب ، د : آيد :

( 178 ) - الف : وقتى كه با كسى بضاعت .

( 179 ) - ب ، ج ، د : او .

( 180 ) - ج ، د : وى .

( 181 ) - ج + نظم .

( 182 ) - د : لا فرج .

( 183 ) - د : معامى .

( 184 ) - ب : مغبرتى ، ج : مغربى .

( 185 ) - ب : « له » ندارد .

( 186 ) - ب : الآيات و انت .

( 187 ) - ب : برجب غريب ، د : ما برحت .

( 188 ) - ب : سنقرى .

( 189 ) - ج : عليه و على نبينا .

( 190 ) - ب : « در استاد » ندارد . ج : در ايستاد ، د : باران باريدن گرفت .

( 191 ) - الف : مىگشت ، ب : ندارد .

( 192 ) - الف : نرو بودى و در حاشيه : روا نداشتى . ب ، د : روا نبودى .

( 193 ) - ب : شباروزى ، د : شبانه‌روزى .

( 194 ) - الف : يكجائى ، ب : به يك جا .

( 195 ) - الف ، ب : و .

( 196 ) - ب : مىگشتى .

( 197 ) - ب ، ج ، د : « آن شب » ندارد .

( 198 ) - ج : پوششى رود ، د : رود .

( 199 ) - ب ، ج : مىرفت . د : مىباريد .

( 200 ) - الف : به آنجا كرد . د : بدانجا نهاد .

( 201 ) - ب : برگدشت .

( 202 ) - ب : روى به كوه نهاد و بر كوه مىرفت پاى او به زير مىافتاد بنگريست .

ج ، د : نهاد و به كوه .

( 203 ) - الف ، ب : كن .

( 204 ) - ج : شير .

( 205 ) - ب : « آن » ندارد .

( 206 ) - ج ، د : و گفت .

( 207 ) - الف ، ج ، د : + همه وطن .

( 208 ) - ج ، د : « و وطن » ندارد .

( 209 ) - د : و مرا وطن و ماوى .

( 210 ) - ج ، د : و گفت .

( 211 ) - ب ، ج : سلام مىكند مىگويد ، د :

اللّه مى سلام كند .

( 212 ) - ب : آن را كه وطن و ماوى من بوم او را ماوى نبود جز زمن . ج : وى را ماوى نبود جز من د : ماوى و وطن وى جز من نبود .

( 213 ) - ج ، د : + لنفسه .

( 214 ) - ب : الى آخر قصه .

( 215 ) - ب : وجدك .