طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٢٠

اختلاف نسخه‌ها

جز للّه را خالى 111 مدار ، و فرمان اللّه را گرامى دار تا 112 او ترا گرامى دارد ( 112 ) .

9 - انشدنا 113 لنفسه :

و كيف 114 يحكى اوصل اثنين * هما 115 فى الاصل واحد

من قسم الواحد جهلا * فهو بالواحد جاحد

* * * 10 - آنچه از وى نتوان رست 116 ،

چون توان يافت ؟

آنكه بر حق بيشى جست ،

به گومى 117 شتافت .

آنكه در طلب مىآويزد ، از قبضه مىگريزد ، و آنچه از بوده مىگريزد ، بر خون خود مىخيزد .

چه جويم چيزى كه بيش از من است ؟

پس آنكه ترا دارد ، از زوال ايمن است .

ترا جستن ، از خود برستن است ،

و به تو پيوستن ، از ديگر 118 گسستن است .

و 119 ترا يافتن خود را گم كردن است ،

و به تو رسيدن ، خود را به فنا سپردن است ،

هرچه جز از 120 حق مىبيند ، محجوب است ،

و هرچه به جستن توان يافت ، با جوينده منسوب است .

ضعف الطالب و المطلوب .

* * * از روز 121 ، در قعر چاه ، نتوان گريخت

ديگر بيننده ، خاك بر سر خود بيخت 122 .

* * *