طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٠.١٧٤

با « مى » :

با « مى » :

با « مى » :

آهنگرى مىكن و فرا درويشان مىده . . . و خود را سؤال مىكن و مىخور .

115

با خشكى آى و مىرو . . . فرود آى و مىرو . 472

از شهر به حوالى جايى كه خواهى مىرو . 597

فعل نهى كمتر با « ب » و بيشتر بدون « ب » به كار رفته است :

و فرا درويشان مىده و از آن هيچ بمخور . 115

كه از خود گويد و عقل و قياس خود بمپذير . 484

به زيارت بو بكر فرا مشو . 532

شيخ مرا گفت با جاى منه . 554

دوستى به انكار منكران پرورند مترس . 532

صيغه‌هاى دعائى نيز گاهى با « ب » بر سر « م » و گاهى بدون آن به كار رفته است :

اللّه تعالى ته به خويشتن از خويشتن بمكناد ، ته به خويشتن از خويشتن بمبراد ، ته به خويشتن از خويشتن بمپوشاد . 106

خداى از ايشان خشنود مباد . 565

جزء صرفى « نه » غير از فعل منفى در معنى قيد و پرسش نيز به كار رفته است :

قيد نفى - دعا صوفيان را نه مذهب است . 323

نه او گوينده بود و نه آن زبان او بود . 331

و آن نه بابت اين كارست و نه خالى بود از آن و نه تهى مانده ازين كار .

386

تا سر او نه وغسته بى . 383