طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٠.١٧٣

بدون « ب » :

درمانده از صحبت تو از اشك حسرت مى لذت ياود . 598

و نيز : 591 ، 606 ، 618 ، 632 ، 639

شهادت برسيدى ، دوستى از آن او مى عرضه كردم . 337

خراز وى را مى بزرگ داشت . 357

خون مىفروشد ، طشت در وى مىنهادم . 547

شيخ عمو و عباس مى فخر كردند به ديدار وى . 567

و آن سخن وى مى اثر كرد در دلها . 597

شيخ الاسلام را مى خوش آمد . 598

فعل امر با « ب » و بدون « ب » به كار رفته است و در مواردى با « مى » ساخته شده است :

تو دعا بكن تا من آمين كنم . 424

گفت بيا بنشين من ترا نگويم كه برو گرد كردار گرد . 455

گفت كجا مىروى گفت به حج . گفت اكنون برو . 472

هركه ازو فا تو سخن گويد بپذير . 484

پس گفت كل كل ، بخور بخور . 539

بدون « ب » :

بدون « ب » :

كسى برو گمار . . . 382

خيز به سر تل توبه شو . 350

وى را از من سلام كن . 474

اى مؤمنه چيزى فرا وى ده . 512

در دهن نه . 608