طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٩٦٧

تفصيل اختلافات نسخهء « ه »

ابو العباس السامرى . . . - و قال الجنيد . . . مسرورا ابدا

359 - ابو الحسن

361 - و قال الخر العارفون فانيون عن تدبيرهم تدبير الحق لهم

362 - روية لا غير و علم لا خبر

363 - و لهم لا بهم بل هم بالحق تصرفهم

364 - عز و جلّ احببته فاذا احببت كنت

365 - و قال ابو غليان السمرقندى . . .

367 - تجلى رجولاه

372 - الازكانى

376 - ذاك مقدرتى

377 - و من وجده و وصيته

380 - فان اصاب فذاك مأديتى

381 - تحرفوا

382 - اما سديگر از معرفت . . .

383 - و بر سبلت مستحق نگردد و آن سه ركن است

384 - از علم سديگر مطالعت جمع

386 - در حقيقت قرب جز قرب نماند

387 - جز اقرب چيست

390 - « و انشدنا الامام للحلاج فى الجمع » ندارد

391 - و تحقيقك فى سرى فنا جاك لسانى

393 - و لشيخ الاسلام فى الجمع

396 - 397 - عبارت نتواند معرفت مهر است كه . . . - در غفلت او در زبان نايد

398 - عبارت تلك روحى

400 - هركه گويد او درآى آن بود . . .

- معرفت او آيد كه از آن گويد . . .

401 - اينكه

403 - « نه به شواهد و دلايل مىشناسند كه به او مىشناسند » ندارد

404 - از حوادث وجود و آن

409 - و آن كسى كه اين معرفت دارد آب ديد از در وى

411 - و ديدار نه از ديده و ديدار و بهره مىبايد ديد

412 - وقت بود كه چيزى بيند كه نه آن كس بود كه آن مه بود

413 - اللّه بيند تا جوار پس ديدار او

415 - مىببايد شناخت شناسائى كه ذكر فردانيت جمع كند و معرفت . . .

421 - هزيمت گردد يشوق من طواه طول عهدى و يذكر حين ينسى او تغيب

422 - فكلى السن فيها عيون

425 - از حق پر بود و پر ز حيرت و عرفان و ناز و از آدم خود تهى

426 - كه يعنى در اخبار آرند كه

429 - اذا اقللت وحدانيتى اذا قذفتها فى قبلك و لها . . . لا يخفى گفت يا پسر عمران

430 - من بشناسى

432 - دانى كه من بشناسى

435 - در دل تو افكنم

436 - نشانى است روشن كه بر تو پوشيده نور آن و . . .

437 - بيرون كند و اگر آن نبود . . .

439 - دست‌هاى پر و نعمت من بر خود

440 - در من آويز در من آويختن دانى كه چيست

443 - در ملكوت ترا سيراب كنم

444 - از حد خود مكدر

445 - وجود ذاتست