طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٩٦٣

تفصيل اختلافات نسخهء « ه »

صفحه 635 - 656 2 - + قدس سره

6 - اصفهانى گفت كه

11 - معرفت به غايت شود آن بر حيرت

14 - شناخت تو به او گواهى شناخت اويست

15 - گفت كه اين بايزيد گفت سرى سقطى گويد كه

16 - حوايج او از خلق به او افتاد و واسطى گويد كه هركه او بشناخت حوايج او ازو و از خلق بيفتاد

17 - و با حفص

18 - كه او چنان است كه از . . .

20 - از آن به

30 - هرچه من مىسگاليدمى و مىانديشيدمى جز آن آمدى

34 - هرجه فرا كردم او باز كرد

36 - « كه » ندارد

38 - رحمه اللّه اى سره‌گوى

41 - آيد

42 - او بينى

44 - ميان نكريزد

45 - وجوب معرفت سبب دانم وجوب معرفت را نه

46 - هركه او بشناسد كار او باريك

50 - چون مرد آنجا رسد چنان حيران گردد

54 - 55 - رسد پس وانگرد تا به‌جا مىآرد

56 - بر آن گذشته

57 - آن خستى پديد آيد بدانست

60 - فرا ديد نايد ديگر همه بهانه

62 - 64 - ذكر را ملازم بىهموار رقيب ازل بى و كوشان و آن سبق خوى تو . . .

65 - خود يك‌بار

66 - و هموار شاد به سبق . . .

68 - و آنچه ازو آيد بدان راضى بى

73 - بشناخت به عجز . . . و هركه خود را بشناخت به خطا او را بشناخت به عطا

76 - انواعند

77 - معرفت استدلالى معرفت مزدوران است

78 - معرفت مستخذلان

79 - يعنى عقل و معرفت به‌واسطه

80 - گدايان است و معرفت وهم‌آميز آن متنافران است .

83 - مبين را از آن بيان است

85 - ناگويانست

89 - افكنند همه بار ياوند معرفت اول استقامت دوستى . . .

90 - شفيع فراز و او آيد راه به دو او آيد

91 - ديده‌ايست

94 - يافت او عارف بر معروف سبق نگيرد

97 - در نگريست جز از

98 - بگرفته برو از

99 - او كى خاك شناسد داند كه طلب تو برويد

100 - يافت نرويد

101 - 102 - شناخت اللّه در ورع است و ورع در ميان قلب است كم از موئى سر

103 - بنه‌كريزد

104 - در آن ورع بكريزد

106 - نورى است كه