طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٩٦٢

تفصيل اختلافات نسخهء « ه »

شبلى بودم هر دو تن گويند حسين و عبد اللّه كه مردى پرسيد

19 - سماع مىكند و نمىداند كه چه مىشنود و . . .

21 - ذات شجو صرخت فى فتن

22 - فبكائى ربما

23 - و لئن أشكو فما تفهمها

و مصراع دوم بيت آخر چنين است :

فبكت شجوا فهاجت شجتى

25 - 27 - از شيخ الاسلام تا انشا كرد ، ندارد .

28 - ترمدى گفت هاريوكان دور فروبود به اين ترتيب دنبالهء مطالب از اينجا تا صفحهء 630 سطر 10 افتاده است .

صفحهء 630 - 633 11 - هريوكان دور فروبود

13 - در مجلس او نعره زدى

14 - در برابر او نعرهء باززدى

16 - « كه » ندارد

17 - الا تكرما

18 - گفت دوزخ آن را آفريده‌اند تا سرد جان ما درآيد

20 - 21 - در علم تصوف بهشت به مكر آفريده‌اند تا هركه به او نرسد در بهشت آويزد

22 - تو حاصل نگاه دار يا آنكه او نياود

23 - مشغول ماند

26 - هل ابصرتما و سمعتما

27 - يمشى على عبد

29 - اصوتك

32 - و همو گويد طلب خوش‌تر از يافت

34 - همه خوارى و زلت فما فى جمع الاصطلام

36 - و گفت كه حق ايدرست تا عارف انوست

37 - « است » ندارد

38 - 39 - صوفى نه صف علمست و در كفار آدم است

40 - و از خاندان است كه لقب آن عدم است

42 - 43 - نه او از آن و نه آن ازو نام آن برو نام بهانه است برو

44 - و انك ازين كار بوى نيافت

46 - و تلبيس بهانهء تقديس دربار او نهادند

50 - اذ ليس

51 - يقوا العاشق مسكين

53 - رايتك فاستهيتك . . . - دوستى به ملامت و به انكار منكران آب دهند و در كوى غيرت بپرورند و از كشته و بىديت خواهند . . .

56 - ار هركه رد مىكنند برودى و بازنيايدى ميدان خالى ماندى شيخ الاسلام گفت . . . ناز است بازآى كه اين قصه . . .

58 - در مسجد دار الخليفه

59 - « مى » ندارد

61 - 63 - مرا گويند لا لبيك همان مىگفت كه نيارم گفت وقت رفتن آمد

64 - به سر شود

67 - برآورد گفت

69 - كافر شدن به خود خانهء كورفيدن است

70 - به او و وفاى در دوستى به رفتن است