طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٩٥٥

تفصيل اختلافات نسخهء « ه »

16 - گفت بايد كه برويد و بخوانيد

17 - رفتند و وى را آوردند و وى چيزى خورده بود آوردند به جاى خود . . .

23 - آن مطرب را برور آورد و قذف . . .

24 - گفت هيچ مگوئيد

25 - با جاى

26 - وى را كندند و جاى ديگر بخفتيد

27 - روز شد مطرب باهوش آمد و بنگريست

29 - بر سجاده ديد در پيچيده در صفهء قنديل

30 - متحير بماند كه من كجاام و اندر چون افتادم بانگ

31 - يكى فراز آمد وى را بگفت

32 - رفته

34 - و مرقع در پوشيد

36 - از دنيا برفت به پيرى خانگاه وى را بنشاندند

37 - معامله

38 - نيكو ورزيد .

39 - نام وى محمد بن طبرانى بود و پسر وى ديده بودم

40 - كه به هرات آمد به خانگاه شيخ عمو

42 - بخوان و آن بازگوى

43 - برمىخواند

44 - شيخ عمو و احمد

45 - مىگفت سخت نيك آن بيت‌ها ياد نداشتى

46 - برتوانست خواند

48 - شيخ الاسلام گفت پس از آن كسى اين بيت‌ها

49 - باز يافتم و آن اينست و انشدنا الامام لنفسه

51 - تراضعوا ذرة

52 - و اوجبوا الرضيع الكاس ما يجب « و انشدنا الامام لنفسه » ندارد .

61 - « كه » ندارد

63 - كوفى آن راست گفت وار روحانى

65 - به او بود كويندگان . . .

67 - سماع نكرده بود در نشان

72 - وزارت بىاوقى قاضى بصره . . .

قرآن مىخواند به اينجا رسيد كه فاذا نقر فى الناقور

73 - « الآية » ندارد

74 - بانگ بكرد

76 - و جزو چون على فضيل عياض و جزو

77 - + كه

78 - 78 - ندارد

79 - مرد را گوش فازو بود چه جاى طاقت و هوش بود

صفحه 584 - 586 1 - ابو بكر شكير

3 - و دل صاف و درويش صادق و خويشاوند . . .

6 - و در من

9 - كه من برخيزم

10 - سراى وى شد

16 - لمستعفّ برزق ربى

20 - بو سهل

22 - در درس محميه

24 - نام مىتوانست برد

27 - 29 - و هو ابو الطيب سهل بن محمد بن سليمان الصعلوكى الفقير به نشابور توفى ذى القعدة . . .