طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٩٥٤

تفصيل اختلافات نسخهء « ه »

از دنيا

25 - گفت شيخ بو عبد اللّه باكو مرا گفت كه ايوب

26 - چيزى برخواندند به پارسى وى . . . و بانگ بكرد

28 - حكايت كرد گفت

30 - و او برخاست

31 - و رقص كرد و بازنشست راست

39 - وجهك الميمون

41 - يوما ادعو منك بالفرج

43 - بانگى كرد

45 - « رحمه اللّه » ندارد

47 - وقتى خبرى افتاده بود مردمان از شهر . . .

51 - مصراع دوم چنين است :

لا تنقضى ابدا و لا تنقضى الابد

53 - آنگه بيارميد چون بنگرستم وى برفته بود

54 - گفت صوفى در شهر ايله مىرفت

56 - پيش او كنيزكى

57 - بشنيد كه در لسا مىكرد و اين بيت مىگفت

61 - در رقص استاد و مىگفت

62 - خواجه فرا كنيزك

67 - و بانگى بكرد

69 - كوشك برانديشيد

71 - بخواند و بر آن درويش نماز . . .

74 - 75 - سبيل و وقف درويشان كردم و كنيزك را آزاد كردم

77 - و ازار دربست

78 - و مردمان مىگريستند

82 - حكايت كنند اين دراج گويد

84 - شيخ بو عبد اللّه جلا گويد به مغرب دو چيز

85 - به صف‌ها مىگشت و مىشكافت و از مردمان چيزى مىخواست . . . - كنت رجلا صرفنا فضعفت

86 - نام جبله و ديگرى زريق

92 - زعقه‌اى بزد بانگى بكرد و جان بداد

93 - جبله مر زريق را گفت

94 - يار تو كه ما را قرآن مىخواند وى را خواند و گفت كه چيزى

96 - بانگى بكرد و نعرهء بزد

98 - و آنچه ابتدا كرد وى ظالم‌تر و كلاما هذا معناه

99 - شيخ ابو عمر و علوان گويد جوانى بود

100 - خدمت وى كردى سخنى شنيدى زعقهء بلند بزدى

103 - پس از آن جنيد چون سخن گفتى

104 - 105 - ازين علم متغير شدى و خويشتن فروگرفتى

106 - از هرمونى از آن وى قطرهء آب بچكيد

107 - 109 - درويشى بود در دعوتى قوال رنجه مىگشت

110 - ديگران مر وى را گفتند

112 - وى سر به ميان دوزانو . . .

116 - رنجه گشتند به غلبت رنج و توبه كردند و السلام

صفحهء 579 - 581 1 - « ايضا » ندارد

3 - گفت رحمه اللّه كه شيخ ابو بكر سوسى

7 - گفت شبى خواست كه ما

14 - درين برزن ورنائيست