طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٩٤٨

تفصيل اختلافات نسخهء « ه »

24 - و شيخ الاسلام . . . لذت و خوارى نبود

27 - او غيره اريد لانسى ذكرنا فكانما

28 - به بهانه بجويم

30 - كش به بستم

31 - بو الحسين بشيرى

32 - 34 - گفت كه بو عبد اللّه خفيف در حقيقت شرك سخن مىكند در شريعت زندقه است و مىگويد شيخ بو عبد اللّه باكو

36 - تصفية الاسرار

37 - و اضمار صفات البشرية و مجانبة

39 - به جوانى و كودكى

41 - چراغ بكشته بود

42 - تنك شد در بازكردم

43 - ابو الخير

44 - 45 - وقتى ديگر شيخ الاسلام اين حكايت به جاى ابو الخير

48 - بخور من

51 - قال اذا سقط الخلاف و گفت كل كل يعنى بخور بخور

52 - + كه

55 - خويسه افتاده بود

56 - به وى با پيغامى به جيرفت كه

58 - + صوفى توئى يا من

59 - جواب داد كه

60 - دشمن دارم هرگاه بر من دست ياوند . . .

62 - شيخ موسى عمران سيد بوده به جيرفت

65 - على حسن كوبنانى به كرمان خويسه افتاده بود

66 - در آن نوشت كه

67 - تو از بامداد تا چاشتگاه مى دارو و شربت

68 - تا خبرى يا طعامى نيك خوش بتوانى خورد

69 - تا شبانگاه

71 - مى طعن زدند

76 - اگر اللّه نكوشند

82 - سفيان عينيه

84 - جزو كه

88 - ترا كمتر شناسند

94 - قبول دارند و جاه و دنيا دارند

97 - و مايهء اين قوم او آيد

99 - دوكان او آيد شيخ الاسلام گفت

98 - آيد

103 - و ديگر خادم بازو و . . .

104 - آمدند

106 - شغل مىفزود خواست

108 - فرا رفتند پرسيد از خادم

112 - باد مىجست بروز وى شلوار باز كرد

114 - پليد كرد

116 - احسنت اى شيخ اينت شيخ اينت معامله

117 - داشت بيرون آمده بود . . .

118 - دل برفكار كه اين چه بود

120 - مىآيند به نزديك و خدمت وانگر و چه كرد

121 - مىرفت تا آب آمد وى . . .

124 - ايستاد روى باز كرد

126 - آفتىاند عظيم و چندان فتنه . . .

129 - كشيد ايشان چه به كار آيند جز آنكه . . .

133 - نه به مراد

134 - « كه » ندارد

135 - دانى كه آن چرا كرد ارشادى