طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٩٣١

تفصيل اختلافات نسخهء « ه »

در اصول علم ظاهر و باطن

8 - امام مشرف

10 - به جوانى آمده آنجا وى را سخن كم است

11 - در آرزوى نيوشندهء وى را گفتند كه

13 - از آن كسى است

16 - شيخ الاسلام گفت كه واسطى گفت من و او . . .

17 - اين نكو نيست دوگانگى است

18 - نيامد

19 - رحمه اللّه چون

21 - آنكه

23 - + را

24 - وى را شنيد

25 - چون بيامد

27 - مگر بنحوست

30 - پير شما را چه

28 - + است

31 - برگذارد طاعت و تقصير ديدن گفت

33 - « كه » ندارد

34 - بينى كه خود را كردار بينى چرا نه همه او بينى و گفت كه من لم يندرج . . . فى العز الربوبية . . .

36 - و قال الواسطى

38 - آيد

41 - نامهء جنيد را به وى سر نامه بسم اللّه الرحمن الرحيم

42 - ابا بكر

45 - از اللّه رحمت‌اند بر خلق

48 - و قدر

50 - شيخ الاسلام گويد جنيد دانست كه وى نه . . . - رحمت خواند

52 - در هستى او نيست تصوف اين است

53 - و قال ليس

57 - گفت كه همه ائمهء

58 - علم است و واسطى مىگويد علم وراى

59 - علم كه او مىگويد پس

60 - آيد

63 - شد

65 - بو بكر زفاف مهين

68 - بو بكر زفاف كهين‌ايد چون زفاف كهين از دنيا

69 - ابو بكر

70 - و استاد ابو بكر رقىايد و بو بكر مصرى و از ياران . . .

72 - و گفته كه

74 - اللّه را به جان سالها مزبله‌ها رفته باشد

76 - زفاف مهين گفت كه

77 - چهل سال است تا از جنيد شنيدم

78 - هنوز جاى آن

80 - 81 - بو بكر زفاف كهين بغدادى است شاگرد زفاف مهين است ابتدا دست

82 - و حديث

83 - مىنوشت تا بس نيست با طريق اهل حقيقت گشت و يك‌چشم بود

84 - شيخ ابو بكر

86 - شدم به توكل گفتم از آن اهل منازل هيچ نخوريم

87 - از كسنامار

صفحه 438 - 441 3 - نام وى محمد بن احمد بن جعفر بغدادى است

4 - مجاور بوده سالها و آنجا

5 - 6 - در سنه عشرين و مائتين

8 - ابو القريب اكثر مقاماته بطرسوس