طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٩٢٣

تفصيل اختلافات نسخهء « ه »

ابو عثمان

37 - بلخى را ديده و رفيق وى بوده

39 - احمد سرى از ابو عثمان

40 - « است » ندارد

41 - + و گفت

42 - لعجزه فيصح و يتحرك فى اول السماع

46 - + و اللّه اعلم بالصواب

صفحهء 380 - 386 3 - فارس بود

5 - كه او را به سببى نام حلاج كردند

6 - و صحبت داشته با جنيد

7 - آيد

8 - و جز ايشان

10 - و پنهان به مرو آمد وى را

11 - در كار او

12 - محقق بوده و موحد

13 - شيخ الاسلام گويد كه مشايخ در كار او . . .

16 - ديگر وى را كس از مشايخ بنه‌پذيرد

20 - آن كس كه وى را پذيرد دوست‌تر دارم كه رد كند

22 - گفت همين پرسيدم استاد خود از عبد اللّه خفيف

23 - + للحلاج

25 - انطرق

27 - قد نحلت طوالع هرات

29 - و له ثلاثة ابيات .

مصراع دوم :

ما اليه من المسالك الطرق

30 - 31 - هركس بگفت و ضعفا حمل كرد

33 - همه دعاى وى

34 - شبانروزى هزار ركعت نماز - مىگزارد

36 - روز وى را بكشته‌اند

37 - « كه » ندارد

38 - به سبب مسئلهء الهام وى را بكشته‌اند . . . بر وى كه مىگفتند اين كه . . .

41 - آنكه وى را بكشته بود يعنى فرمود گفت او دعوى پيغمبرى مىكرد و اين . . .

42 - شبلى گويد من

46 - تفسدها كرام چوب‌دار است كه به تو چرب كند

47 - و آنچه افتاد او را به دعاى . . .

جز وى تضيف

50 - درنيافتند منكر گشتند

53 - كش دست و پاى ببرد و چشمش بركشد

55 - آيد

58 - و پير فارسى و بوالحسن

59 - و جز ايشان

65 - سه‌شنبه

66 - شش روز از ماه ذىالقعده مانده سنه تسع و ثلاثمائة به باب

67 - به بغداد و دو دست

68 - و پاى ببرند و چشم وى بركشند و نگونسار بردار كنند و بسوزانند و خاك وى به باد دهند

69 - عبد الملك گفت چشم نهاده بودم آن وى بود آن‌همه كه گفته بود با وى بكردند

70 - آن ورا

71 - 72 - و شاگرد او را بود هيكل نام وى را بكشتند