طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٩١٩

تفصيل اختلافات نسخهء « ه »

12 - در كشنامار

13 - ورپاى بىزحمت در آن وقت جنگ

15 - و گفته‌اند كه در سنه اربع و عشر

16 - گفت كه حريرى گفت كه عزيزترين خلق

18 - و عارفى كه از سروقت خود سخن گويد

19 - و مريد كه با او صحبت مىدارد به او هيچ طمع ندارد

21 - خود همه سببى

22 - و قال

23 - باستعمال الفروع بملازمة الاصول و لا سبيل . . .

25 - و قال التصوف . . .

26 - 27 - و صلح نباشد بقهر ياوند كه آن قهر سنان و تيزى است چون

28 - از بالا درآيد

33 - ندارد

34 - يا سادتى لعرفت قلبى بالنذر

35 - و رقيناه يعودات الزبر

36 - رمت سواك طائعا

37 - و قدت قميصى من دبر

صفحهء 357 - 360 2 - ابو العباس عطا بن آدمى

3 - محمد بن سهل

4 - بغداديست

5 - مشايخ و از ظريفان صوفيان

7 - تفسير فراوان از اول تا آخر بر زبان

9 - صحبت داشته بود با

12 - وى را بزرگ مىداشته قال الخراز

14 - كشته شد فى ذوالقعده سنه . . .

« كه » ندارد

16 - ده پسر از آن او در

20 - حلاج را قبول كرده بود آن وزير كه حلاج را بكشته بود ابو العباس را گفت

21 - كه با او نپائى سيم مردمان بازده

23 - بيرون كشيدند

25 - كشته شد رحمه اللّه

26 - سئل ابن عطا ما افضل الطاعات فقال ملاحظة . . .

27 - ابو العباس عطا گفت

28 - در دامن مر دوستان او زن

30 - يحيينى به ، « گويد يميتنى عنه ثم يحيينى به » ندارد

33 - و من العطا

35 - تموت

36 - ندارد

37 - و ان حال عن العهد اقمت على العهد

39 - الوقوف على المستحسنات

41 - بكل مليح

42 - گفت ادب آن است كه به

44 - نفس خيزى

46 - گوئى او و توفيق و عنايت او

47 - گفت كه ابو العباس الرازى

51 - يكى مرا داد و يكى وى را من آن خود را فرادادم . . . بخوريم و

53 - تا ما را فرا مركب

55 - و سر در مرقع كشيدى

57 - ياران توئيم ار چيزى به كار آيد بگو

58 - بگو گفت فردا

63 - ياويد

64 - كنيد

65 - مكنيد