طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٩٠٥

تفصيل اختلافات نسخهء « ه »

چهار بالش و احتشام

25 - وى به نزديك وى

28 - اين خردكان بنسبارند

34 - به نزد رويم

36 - بزرگ و محتشم

38 - 39 - و تلبيس فرا چشم تو نايد

40 - بزرگ و محتشم است

41 - گفت كه كسى

42 - از احتشام و لباس گفت

43 - پاىتابه در سر بنديم و به بازار برآئيم و باك نداريم

44 - بو عبد اللّه حنيف

45 - مى فرود آمد

46 - دست بر كتف او نهاد

47 - و لا يشتغل بترهات الصوفية گفت اين . . .

49 - نه آن باشد كه به فراشى

50 - آنست كه با اللّه بهر جان خود

51 - جان و تن و دل در سروكار او كنى

53 - گفت كه تصوفى را

54 - « بود » ندارد .

56 - انشدنا

57 - فى الذكر لكن الخ و در مصرع دوم : و لآخركم

61 - گفت وى را از من باز كن جواب ده وى را

62 - راضى شد و برفت

65 - + رحمه اللّه

صفحهء 267 - 269 3 - كنيت ابو يعقوب شيخ اى و جبال

5 - « عظم اللّه كرامته » ندارد

6 - امام بوده درين طايفه به شكوه امام ظريف

9 - مصرىايد و با بو تراب

10 - و جزو صحبت داشته

11 - 11 - ابو سعيد خراز بود در سفرهاى وى . . . و وى را مكاتبات است . . . جهان بود

12 - ثلاث و اربع و ثلاثمائة

13 - خلق را وا تو خواندم

15 - آن بد مرا به يكى

18 - توبه تو بخشيدم .

19 - شيخ الاسلام گفت آن دانى چرا گفت كه توبه تو بخشيدم

20 - ميان او و خود واسطه و وسيله درنياورد

21 - در ميان اينان واسطه و وسيله هموست .

22 - خويش را

24 - بيابيد

25 - اينان ترجمان و وسيله هم اينان

26 - بو بكر حفيد جرجانى گفت كه يوسف حسين

28 - + كه

30 - كه بو عثمان مغربى گويد كه مرد محقق شود در طريق

31 - شنود مگر او

32 - ازو شنود

33 - مگر او او را چنان كند كه هر سخن گويد ازو شنود

35 - 35 - التواضع و السر كله فى بيت و مفتاحه السكر

36 - كه ابو الحسين رازى گويد

37 - متادبان او با او سه چيز است

38 - غمگنان از غم نهانى

39 - و ديگر ثنا كردن