طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٩٠٠

تفصيل اختلافات نسخهء « ه »

31 - و ترك السمو

32 - فوقك وعراء بما اوقى اليك

34 - و ترك المروة

35 - ابو تميمة النجيمى لادين . . .

36 - شيخ الاسلام گفت مروت . . .

42 - و عذر ايشان

43 - و وا حق به نياز سه چيزست

44 - بران

45 - الفوشنجى

57 - و سئل الجنيد عن المروة ما هو قال

48 - ثم لا ترى و انك علت شيخ الاسلام گفته وقتى

49 - به صفاهان آمد

50 - شيخ سهل على اصفهانى

52 - و آن را تمام كرد

53 - + فرستاد

54 - و بنواخت و گسيل كرد و مىآمد و دل از وام بر انديشه

55 - وام بازداده يافت و . . .

56 - گفت كه دانى كه . . .

58 - ورنتاود

60 - عمروا غير شاكر نعمتى و الكفو . . .

61 - عمرو بن عثمان مكى را گفت

64 - بيابى

65 - « كه » ندارد

67 - مولى يابد آدمى است اين چه مىخورد و مىخسبد

69 - + و ملحق الاحداث بالازل يكيل ماء البحر فى المثل برين عين الشمس بالكحل

صفحهء 236 - 237 3 - بوده

4 - « است » ندارد

6 - و بو عبد اللّه ذراع

7 - و با عبيد بشرى

8 - آيد

10 - بود و وى را رساله‌ايست

11 - نيكو آن را

12 - رفتى

15 - « از » ندارد

17 - و گويند قيل توفى ثلاثمائة

18 - كتابى است

22 - و فضل فقر بر غنا فضل داده

26 - عليه السلام

30 - سيدى بوده . . .

31 - يحيى عمار گفت كه شاه شاهى بوده امام و وى را

33 - كتب است و گويند اصل وى از مرو بوده

34 - به نشابور آمده بود با بو عثمان

35 - 36 - شاه شجاع در سرابار او ايستاده با قبا از وى

37 - نگريست

38 - به خدا كه

39 - كه وى شاهست

40 - جز زو نداند كرد

41 - نه يافتيم لنفسه

42 - و ما اعيانى الطلب

44 - به خواب ديد اين بيت بگفت للشاه

46 - پس پيوسته

47 - ندارد

48 - و انى لاستعنى

50 - خاست و دو من نان خواست

52 - نمىداد گفت كيست كه آن پنجاه

53 - و بدين فقير دهد فقيرى بود آنجا

55 - تا كردار خودم به چيز نامد يعنى كه خود را قيمت ننهادم تا كردار خود