طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٨٩٧

تفصيل اختلافات نسخهء « ه »

150 - كسى گفت كه يكى مگر آن كس

151 - « كه » ندارد

152 - از اعدد مى درست مىكنى

155 - هم اوست شاهد و مشهود

156 - اندر است

157 - « است » ندارد

159 - نه برخاست در عدد هست اما در مدد نيست در برابر ديو

160 - در ديدهء علت‌بين است اما در ديدهء تحقيق و ازل بينى نيست . . . عدد تباه كند و فردانيت .

161 - نه ذهن از دهن

162 - كه روح از روح همه به بهانه

163 - جز حق

164 - جز حق

166 - گفت تو ترا اى يگانه

168 - كى برآيد و نيست نابوده و يا هست بوده

169 - رسوم از مقلوم به بابست ؟ ؟ ؟ رسوم در علوم از علت است . . . آن در ديدار راست و حق در گفتار نور اعظم در تو تاواند . به اين ترتيب به‌اندازهء نيم‌صفحه افتادگى وجود دارد

170 - تاواند همه از تو بيفتد و گم گردد

172 - « به حق » ندارد

173 - بجز ز حق

174 - ليكن

175 - باشد و عاجز

176 - « آن » ندارد

177 - هم علت

174 - ليكن عين توحيد

178 - باز

179 - 179 - بهانه ببرد و درياب ازل بهانه

182 - تا بيكارى مىشى تا چنان نازك شوى

185 - و قوت

186 - گذرانيده به آن قوم مىنهد يمح الله

188 - مگر بينا بودند راست

190 - به اول

192 - « راست » ندارد

193 - سمعا و بصرا الى آخره

194 - + الآنه

199 - علم بىتصحيح توحيد بجز از اندراج

202 - شعر

206 - توحيد من صحيح التوحيد عن مدد

207 - صددوا

208 - شعر

ترتيب اشعار ازين قرار است

1 - ما وحد . . .

2 - عجز الشهادة

3 - مصحح التوحيد

209 - بالعلل و ملحق . . .

210 - فى المثل

211 - يزين عن الشمس بالكحل

212 - عن نفسه

213 - بيت سوم را ندارد .

215 - الا واحد

216 - « قدس الله روحه » ندارد

218 - على القصابم از

219 - ليك

222 - گفت ليكن خلقى است كريم

223 - ظاهر مىكند كريم در زمان