طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٨٩٥

تفصيل اختلافات نسخهء « ه »

108 - ترجمان غيب

110 - « است » ندارد

111 - آيد

114 - نشويد

116 - الخضر . . . و الخامسة علم الله بنفسه على حقيقة . . .

118 - الحريرى

119 - يستعمل بعلمه

121 - + شعر . و در بيت دوم به جاى ايقظتنى « أ تعطني » و بجاى لا ابصر « الا ابصر » آورده است .

122 - قد تبهر

123 - للوجود فروعا طورا يغيبنى

124 - موجودة يعنى الوجود

126 - اطرحتنى . . . سانحا

127 - پس از بيت‌ها مطالبى آمده است كه بعد از صفحه 213 آمده است

129 - اين سخن از كجا

130 - كه مىرفت

131 - مانده كه ازين علم سخن گويد

134 - برخواست

135 - شكر بكرد و جان بداد

137 - سقطى دوستم

138 - نيك بايستاده بودم

139 - مرا گفت شكر چيست اى پسر و توكل چه بود

142 - نصيب تو ز الله زبان تو بود

143 - شيخ الاسلام گفت كه بو نصر قبانى . . . بو عمرو اكاف مرا گفت به اردن كه جنيد گفت . . .

145 - و ديدن بىمكندن كه بيننده در ديدار علت است .

146 - وى را چه بويست كش علت از داروست و گفت استغراق

148 - صدفى است كه نور درو پيوندد

149 - گفت كه موافقت با ياران به از شفقت

صفحه 206 - 217 1 - مطالب اين قسمت نيز بدنبال صفحات قبل پس از صفحه 213 آمده است

2 - گفت كه جنيد گفت

4 - نگفته‌ام حواشى آن

5 - 6 - گفت دو سخن است گفته‌اند

9 - بساطان

11 - در آن زبان

12 - كتانى گفته كه

13 - « تو » ندارد

14 - نگفته

15 - گفت كه

16 - و همو گويد

17 - نبينند

18 - ببينند خاصگان

20 - گوى

21 - « شود » ندارد

24 - آيد

25 - 26 - سعيد كلاب زهد قوم برون كرده بود

27 - گفتند كه به صوفيان چيزى رد بيرون نكنى

29 - 30 - پيرى است و سر ايشان آيد

32 - شنيد

33 - 34 - و سؤال‌ها كرد و جواب بازداد برخاست شاگرد

35 - « كه » ندارد

36 - قومىاند كه كلام ما با ايشان برنيايد

37 - كم آرد علم اينان