طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٨٩٤

تفصيل اختلافات نسخهء « ه »

12 - شافعى رحمه اللّه و فتوى وى كردى

13 - مصاحبت كرده بود

14 - و از ائمه اين قوم بود و ز سادات و مقبول ور همه

23 - نماز كرده روز شنبه و گويند

24 - 26 - مصطفى را عليه السلام مىشتافتى و آن كس وى را گفتى . . .

چنين گفتى

29 - و مىبرسيد

30 - « بود » ندارد

31 - مصطفى عليه السلام وى را گفته بود خليفه

32 - گفت جنيد دكان

33 - فروختى سى سال

34 - خلق پنداشتند كه ستد و داد

35 - نكردى

37 - از پس آن به هفتاد سال ببود

39 - آن قوم كه در ايام او بودند اول كسى آيد كه

41 - گفت كه

43 - اول كسى به زمين بر منبر آشكارا كرد و ازين سخن گفت

44 - گويد ما منافى . . .

46 - گفت كه خليفه

48 - اى بىادب گفت من بىادبم و نيمروز با . . .

51 - و او را

52 - خوانند

53 - گفت اگر از ورد من . . .

54 - به سر نيامده

55 - كه آنجا بنهم

56 - « رضى الله عنه » ندارد

57 - علميست لدنى .

59 - و عام خود حقيقت بنديده

61 - « در عين حقيقت است » ندارد

66 - الرسم معيار علم . . .

67 - و عين الحقيقة هو مراده عز ذكره

68 - + دعوى بهتان است . از اينجا به بعد در اين نسخه مطالبى آمده است كه از سطر اول صفحه 211 آغاز مىشود

69 - بر تلبيس بر نشان

70 - اختلاف برتاود

73 - و غلام را كشت و خضر موسى را . . .

78 - تعلق

79 - الاول

81 - و اما حكم حقيقت . . .

82 - و پدر وى را چرا از وى نگه نداشت

83 - تا شكست

84 - عليه السلام

85 - بر جاى

87 - و آن سرد حكم كه حق بدان يگانه است

88 - كه اگر بايستى

90 - نه تبديل و نه اضطراب و نه اختلاف حلم وى بر عزت . . .

91 - كه رهى عاجز و ضعيف بود

92 - واسطه‌ايست

94 - جز ز حق در حجاب است و از حق

96 - ناديده ور كرد

97 - « پس حق ديده‌ور گردد » ندارد - پس اشارت و مسافت درست كردن و از دورى سخن گفتن است

101 - علم الحكمة و علمناه . . .

103 - و ديگر را علم داده‌اند غيبى

104 - و علم سه آيد

105 - گويند