طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٨٨٩

تفصيل اختلافات نسخهء « ه »

26 - جواب نتوان نه به زبان

27 - فرود نيامد

29 - 29 - نور ايمان آيد الله يافته آيد

31 - الله جستن چون به ستاره خورشيد جستن است

32 - مضافات

33 - عيون متلالى در ميان . . .

34 - و از اسرار

35 - چه ظفر

37 - آنجا كه او را يافت نيافت

38 - از به هر سه وجه

42 - معاملات

44 - دانى كه يارست به او پشتى دارى شعر

46 - سديگرست

47 - دريا آيد در سخن حايل است .

48 - جان است نه طاقت گفتار زبان است

49 - كشفى و سديگر وجود فنا

52 - تا از موسومات

56 - او از ايد كه درآى در ميدان

57 - نشان يافت او آزادى است

58 - 59 - در وجود آيد در علم نايد ار در علم آيد در عقل نايد در ديده آيد در گفت نايد جفا بيند در قطع نايد

60 - او را كه يا بى چون يا بى به گومى .

« خويش » ندارد

63 - يابد

66 - مىياوند

67 - رجا

68 - كه تا سخن گويم از يافت

69 - بىكوتاه گشت

70 - ربوده ربود از اشارت

71 - گفت

73 - پس رسيدى

76 - اين لقب علم برين طريق متعلق است مبنى وجدتك

77 - نه تو او را دريافت

78 - تو در و غرقى از آن عبارت نتوان يافت

79 - در عنايت بودى

80 - كه از آب خاك تهى

82 - گيرم كه ترا به علم يافتم

83 - ميانجى من كى بود به يافت كه سامان فزان نتوان .

84 - از توحيد بيافتم شرك بشناختم شرك

85 - توحيد دريافت آنست كه او جاى بگيرد و ديگر از نيست كم آيد پس ازين مطالبى آمده است كه در صفحهء 246 چاپ حاضر آمده است و مطالب بعدى اين صفحه ( 167 ) از صفحهء 106 نسخه خطى به بعد آمده است .

87 - پس گفت كه فرا من گفتند . . . نه نوشتى

88 - « قدس الله روحه » ندارد

89 - 90 « و كس است كه يافت دارد و علم يافت دارد » افتاده است .

92 - بدان

93 - ور خواهد نجهد

94 - در دست او نيايد و جز زان

95 - و او كه

96 - بدان

104 - نهايت

105 - آيد

118 - « كه » ندارد