طبقات الصوفية ( فارسي ) — الصفحة ٨٧١

تفصيل اختلافات نسخهء « ه »

68 - مىيافتم

72 - تا مرد در پاى دام آيد

75 - و بو بكر كتانى گويد مقامات

78 - به دو

80 - انوارها

82 - بدان

83 - پيش آن نديده

85 - چون بگذرد

87 - با خلق گزارده

91 - به حق حلقه‌ايست ازو درآيد باز با او گردد

94 - پرروح

96 - باشد

97 - زندگانى هموار گردد

98 - 99 - مرد به اول كار خود مىنگرد و با آن مىآيد و آن خوشى

100 - « را » ندارد

101 - چونانك

102 - تميز

103 - و آن قدر سراى پيش آيد

104 - صديق گفت رضى الله عنه . . .

پيغمبران

105 - فى النابعات

106 - « چون » ندارد

108 - نازكى

111 - و در صفا كه درمىآميزد

112 - « و انشدنا الامام لبعضهم » ندارد .

115 - از يمن مىشنيد و مىگريستند

116 - ذكره و اذا سمعوا ما انزل الى الرسول ترى . . .

118 - ايشان را چنان ديد خوش آمد

119 - « انشاء لبعضهم » ندارد

120 - الليالى يحدث الكدر

121 - حريرى

122 - مجلس مىداشت

123 - يكى برخواست گفت

124 - و وقت با نظام

126 - و بر من منغص گشت

128 - « داد » ندارد .

130 - ابيات مىخواند

131 - فاظهرتم

132 - بتنايحيى

صفحه 54 - 59 1 - دوا

2 - گفت اين همه درد

3 - بر

5 - و بيم نادان نشستن

6 - بد روزيست

7 - « از » ندارد .

9 - و زهر

10 - مىنالم نه چنانم كه پندارم

11 - نيك آمد

12 - تا من چون آيم

14 - سرم

15 - جز زانك

17 - گاه گريم كه

19 - درمىآويزم

21 - از سر خود آتش انگيزم

23 - بر سراى خود افسوس مىبازم

24 - بخت بوك مىبازم

25 - زيان فرا انگشت

26 - بىخود با تو بكرم و مىنازم

27 - الهى بس‌كه از هر وادى بخت خويش خوانده‌ام

28 - باز راندم مرا تو ماندى برتوموق .

« ماندم » ندارد

29 - آيد .