تمهيد المبانى يا تفسير كبير بر سوره سبع المثانى — الجزء ١، الصفحة ٤١٢

نظريّهء صدر حكماى اسلام ، ملّا صدرا در تطبيق اسم وصفت .

نبوييده‌اند ، وحتّى نمود آنها باعتبار بود ووجود است وبلحاظ تجلّى حضرت حقتعالى باسم النّور بظهور عيني ميرسند ؛ وبا همين مظهريّت است كه در صور ممكنات ظاهر وبا كلّيهء لوازم واحكام خود پديدار گرديده ؛ ومصداقى براي مفهوم خلق جديد ميشوند ؛ واگر رشحهء وجود بر آنها نريزد ، وشعاع هستى بر آنها نتابد ، هيچگاه بمنصّهء ظهور وبروز در نخواهند آمد ؛ وأصولا جميع ماهيّات براي أبد در كتم عدم مانده ورايحه‌اى از وجود استشمام نخواهند كرد .