صحيفه كامله سجاديه با ترجمه فارسى شاهرودى — الصفحة ٢٥٩

( 53 ) ( وَكَانَ مِنْ دُعَائِهِ عَلَيْهِ السَّلَامُ فِي التَّذَلُّلِ لِلَّهِ عَزَّ وَجَلَّ : )

دعاى پنجاه وسوم :

در هنگام خضوع وخشوع در برابر خداوند

[ - ( 1 ) پروردگارا ، گناهانم مرا ساكت ساخته وسخنم را بريده است ، پس من هيچ دليلي ندارم واز اين رو من أسير گرفتاريهايم هستم ودر گرو اعمال خويشم ودر گناهانم متحيرم ودر نيّتم سرگردانم ودر راه وامانده‌ام .

( 2 ) خود را در جايگاه فرومايگان گناهكار قرار داده‌ام ، جايگاه شقاوت پيشگانى كه بر تو جسارت ورزيدند ووعده‌هاى تو را سبك پنداشتند .

( 3 ) خدايا پاك وپيراسته‌اى ! چه جرأتي بود كه به حريم تو جسارت كردم وچه فريبى بود كه با آن خود را گول زدم ؟ !

( 4 ) اى سرور من ، بر با صورت به زمين خوردنم وبر لغزش گامهايم رحم كن وبر جهلم با بردباريت وبر سوء كردارم با احسانت رفتار نما . چرا كه من به گناهم اقرار دارم وبه خطاى خويش معترفم واينك اين دست من واين موى پيشاى من است كه در كف توست ، تسليمم كه مرا قصاص كنى . رحم كن بر سالخوردگيم وبر أفول روزهاى عمرم وبر نزديك شدن مرگم وبر ناتوانى ونيازمندى وبيچارگيم .

( 5 ) اى آقاى من ، بر من رحم كن آن هنگام كه اثرى از من در دنيا باقي نماند وياد من از ميان مخلوقين تو برود ومن از فراموش شدگان باشم ، گويى به كلى فراموش شده‌ام .

( 6 ) واى مولاي من ، بر من رحم كن آن هنگام كه صورتم دگرگون شود وحالم عوض شود ، وقتي كه بدنم متلاشى شود واعضايم از هم جدا گردند ومفاصلم پاره شوند ! اى واى بر غفلت وبي خبري من از آنچه قرار است برايم پيش آيد !

( 7 ) اى سرور من ، به هنگام برانگيخته شدن وزنده شدنم در قيامت بر من رحم كن ، وجايگاه مرا در آن روز در كنار أولياء خودت ومحل مرا در ميان دوستانت ومسكن مرا در جوار خودت قرار ده ، اى پروردگار جهانيان . - ]