علل الشرايع ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٩٣٩

باب دويست و سى و هفتم سرّ بو گرفتن جسد بعد از خروج روح و سبب پيدا شدن آرامش بعد از مصيبت و جهت افتادن حيوان آفتزا در طعام ( گندم و جو )

از دنيا رفت به خاطر آن است كه حقّ تبارك و تعالى اجر حسنات و اعمال نيكش را كه در دنيا انجام داده بدين ترتيب عنايت فرموده تا در آخرت وقتى وارد شد عملى نداشته باشد مگر آنچه كه موجب عذاب و عقوبت است و اگر كافرى به سختى و شدّت جان داد اين سختى آغاز عذاب او است كه استحقاقش را دارد و خداوند هرگز جور و ستم نمىكند .

حديث ( 3 )

و با همين اسناد راوى گفت : محضر امام صادق عليه السّلام عرض شد : از طاعون به ما خبر دهيد ؟

حضرت فرمودند : اين بيمارى براى قومى عذاب و براى ديگران رحمت است .

حاضرين عرض كردند : چطور ممكن است كه رحمت عذاب هم باشد ؟

حضرت فرمودند : آيا نمىدانيد كه آتش و گرماى جهنّم براى كافرين عذاب است ولى در عين حال نگهبانان جهنّم كه با كافرين در جهنّم هستند آتش براى آنها رحمت مىباشد .

باب دويست و سى و ششم سرّ اين كه جايز نيست جنب و حائض موقع تلقين ميّت حاضر باشند

باب دويست و سى و ششم سرّ اين كه جايز نيست جنب و حائض موقع تلقين ميّت حاضر باشند

حديث ( 1 )

پدرم رضى الله عنه با اسناد متّصل مرفوعا از امام صادق عليه السّلام نقل كرده كه آن حضرت فرمودند :

زن حائض و شخص جنب هنگام تلقين ميّت حاضر نشوند زيرا فرشتگان كه حضور دارند از اين دو آزار و اذيت مىشوند .

باب دويست و سى و هفتم سرّ بو گرفتن جسد بعد از خروج روح و سبب پيدا شدن آرامش بعد از مصيبت و جهت افتادن حيوان آفتزا در طعام ( گندم و جو )

باب دويست و سى و هفتم سرّ بو گرفتن جسد بعد از خروج روح و سبب پيدا شدن آرامش بعد از مصيبت و جهت افتادن حيوان آفتزا در طعام ( گندم و جو )

حديث ( 1 )

پدرم رضى الله عنه از على بن ابراهيم بن هاشم ، از پدرش ، از محمّد بن ابى عمير ، از