علل الشرايع ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٩٢٣

باب دويست و بيست و چهارم سرّ اين كه زن حائض روزه را قضا نموده ولى نماز را قضا نمىكند

اگر بر امّتم مشقّت نمىداشت هر آينه به آنها امر مىكردم با هر نمازى مسواك كنند .

باب دويست و بيست و دوّم سرّ اين كه در وقت بلند شدن براى نماز شب مسواك كردن سنّت گرديده است

باب دويست و بيست و دوّم سرّ اين كه در وقت بلند شدن براى نماز شب مسواك كردن سنّت گرديده است

حديث ( 1 )

پدرم رحمة الله عليه از على بن ابراهيم ، از پدرش ، از كسى كه ذكرش كرده ، از عبد الله بن حمّاد ، از ابن بكر بن ابى سماك ، وى مىگويد حضرت ابو عبد الله عليه السّلام فرمودند :

هر گاه در شب بلند شدى مسواك كن چه آن كه فرشته اى نزد تو خواهد آمد و دهانش را بر دهانت مىگذارد پس حرفى نخوانى و سخنى نگويى مگر آن كه آن را به آسمان مىبرد پس چه خوب است دهانت خوشبو باشد .

باب دويست و بيست و سوّم سرّ اين كه زنان نبى اكرم صلَّى الله عليه و آله وقتى غسل جنابت مىكردند زردى عطر را بر اجساد خود باقى گذارده و بر طرف نمىكردند

باب دويست و بيست و سوّم سرّ اين كه زنان نبى اكرم صلَّى الله عليه و آله وقتى غسل جنابت مىكردند زردى عطر را بر اجساد خود باقى گذارده و بر طرف نمىكردند

حديث ( 1 )

پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله ، از ابراهيم بن هاشم ، از نوفلى ، از سكونى ، از حضرت جعفر بن محمّد ، از پدرش ، از آباء كرامش عليهم السلام نقل كرده كه فرمودند : زنان پيامبر صلَّى الله عليه و آله وقتى غسل جنابت مىكردند زردى عطر را بر اجساد خود باقى مىگذاردند زيرا پيامبر كرام صلَّى الله عليه و آله به آنها امر كرده بود آب را بر اجساد خود بريزند .

باب دويست و بيست و چهارم سرّ اين كه زن حائض روزه را قضا نموده ولى نماز را قضا نمىكند

باب دويست و بيست و چهارم سرّ اين كه زن حائض روزه را قضا نموده ولى نماز را قضا نمىكند

حديث ( 1 )

پدرم رحمة الله عليه از سعد بن عبد الله از احمد بن ادريس ، از محمّد بن احمد ، از محمّد بن عبد الجبّار ، از على بن مهزيار نقل كرده كه وى گفت : زنى محضر آن