علل الشرايع ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٦٣١

[ مناظرهء هشام بن حكم با عمرو بن عبيد ]

از جنس پشم به خود پيچيده و پارچه اى را رداء نموده و به دوش افكنده بود در بين آنها قرار داشت و مردم از او سؤال مىكردند ، من در بين جمعيت براى خود جايى پيدا مىكردم تا در پشت صفوف مردم به قدرى كه روى زانو بنشينم جايى جسته و نشستم ، سپس خطاب به عمرو بن عبيد كرده و گفتم : ايّها العالم من مردى غريبم آيا اذن ميدهى از مسأله اى سؤال كنم ؟

گفت آرى ، بپرس .

به او گفتم : آيا چشم دارى ؟

گفت : اين چه سؤالى است كه مىكنى ، چيزى را كه مىبينى چگونه از آن سؤال و پرسش مىنمايى ؟

گفتم : سؤالهاى من از همين قبيل است .

گفت : پسرم بپرس اگر چه سؤال و پرسشت احمقانه است .

گفتم : جواب همين سؤالهاى احمقانه را بگو .

گفت : سؤال كن .

گفتم : آيا چشم دارى ؟

گفت : آرى .

گفتم : با آن چه مىبينى ؟

گفت : با آن رنگها و اشخاص را مىبينم .

گفتم : آيا بينى دارى ؟

گفت : آرى .

گفتم : با آن چه مىكنى ؟

گفت : با آن بوها را مىبويم .

گفتم : آيا دهان دارى ؟

گفت : آرى .

گفتم : با آن چه مىكنى ؟

گفت : با آن طعمهاى مختلف را احساس مىكنم .

گفتم : آيا زبان دارى ؟

گفت : آرى .

گفتم : با آن چه مىكنى ؟

گفت : با آن سخن مىگويم .