علل الشرايع ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤٦٥

باب صد و شانزدهم سرّ ناميده شدن عزيزان حقّ تبارك و تعالى به محمّد و على و فاطمه و حسن و حسين صلوات الله عليهم اجمعين

فرمودند : آيا نام برايش گذارده‌ايد ؟

على عليه السّلام عرضه داشتند : من در گذاردن نام بر شما سبقت نخواهم گرفت .

پيامبر صلَّى الله عليه و آله فرمودند : من نيز در نام گذاردن اين طفل بر پروردگار عزّ و جلّ پيشى نخواهم گرفت .

پس حقّ تعالى به جبرئيل فرمود : فرزندى به محمّد صلَّى الله عليه و آله داده شده ، محضرش مشرّف شو و سلام و تهنيت مرا به او برسان و عرض كن : على عليه السّلام نسبت به تو به منزله هارون نسبت به موسى است پس اين مولود را به نام فرزند هارون اسم بگذار ، جبرئيل به زمين آمد ، تهنيت خداى تعالى را به پيامبر گفت سپس عرضه داشت :

حقّ جلّ جلاله تو را امر مىكند كه اين مولود را به اسم فرزند هارون نامگذارى .

پيامبر صلَّى الله عليه و آله فرمود : نام فرزند هارون چيست ؟

جبرئيل عرضه داشت : شبر .

حضرت فرمودند : زبان من عربى است نه عبرى .

جبرئيل عرض كرد : نامش را حسن بگذار ، پس پيامبر او را حسن ناميد .

و هنگامى كه حضرت امام حسين عليه السّلام متولَّد شد خداى تعالى به جبرئيل فرمود :

فرزندى به محمّد صلَّى الله عليه و آله داده شده ، محضرش مشرّف شو و سلام و تهنيت به او بگو و عرض كن : على عليه السّلام نسبت به تو به منزله هارون نسبت به موسى است پس اين مولود را به نام فرزند هارون اسم بگذار .

جبرئيل به زمين آمد ، تهنيت خداى تعالى را به پيامبر گفت سپس عرضه داشت :

حقّ جلّ و جلاله تو را امر مىكند كه اين مولود را به اسم فرزند هارون نامگذارى .

پيامبر صلَّى الله عليه و آله فرمود : نام فرزند هارون چيست ؟

جبرئيل عرضه داشت : شبير .

حضرت فرمودند : زبان من عربى است نه عبرى .

جبرئيل عرض كرد : نامش را حسين بگذار .

حديث ( 6 )

با همين اسناد از غلابى نقل شده كه گفت : عباس بن به كار از حرب بن ميمون ، از محمّد بن على بن عبد الله بن عبّاس ، از پدرش ، از جدّش عبد الله بن عبّاس نقل كرده كه گفت : پيامبر صلَّى الله عليه و آله فرمودند :

فاطمه ، اسم حسن و نام حسين در دو پسران هارون شبر و شبير بوده زيرا آن دو نزد خداوند عزّ و جلّ عزيز به شمار مىرفتند .