علل الشرايع ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٤١١

باب نود و هشتم سرّ محجوب بودن حقّ جل جلاله از مخلوقاتش

در ظلال برانگيخت .

راوى مىگويد : محضر مبارك امام عليه السّلام عرض كردم : ظلال چيست ؟

حضرت فرمودند : آيا به سايه خودت در آفتاب نظر نكرده اى و نديده اى كه چيزى است و در عين حال هيچ چيز نيست ؟

منظور از ظلال همين سايه مىباشد .

سپس از ميان خلائق انبياء را برانگيخت و آنها را دعوت نمود كه اقرار به او كنند و همين معنا مراد از آيه شريفه است : * ( وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَهُمْ ؟ لَيَقُولُنَّ : الله ) * اگر از ايشان سؤال كنى : چه كسى آنها را آفريد ؟

در جواب مىگويند : خداوند سپس خلائق را خواند كه اقرار به انبياء كنند ، بعضى انكار و برخى اقرار نمودند ، سپس از آن دعوتشان نمود به ولايت ما به خدا سوگند آنان كه محبوب حقّ عزّ و جلّ بودند اقرار و آنان كه مبغوض حضرتش بودند انكار كردند و آيه شريفه اشاره به همين معنا دارد . :

* ( فَما كانُوا لِيُؤْمِنُوا بِما كَذَّبُوا بِه مِنْ قَبْلُ ) * ( ايمان نياوردند به آنچه قبلا تكذيبش كردند ) .

سپس حضرت ابو جعفر عليه السّلام فرمودند : مقصود تكذيبشان در آن عالم بود .

باب نود و هشتم سرّ محجوب بودن حقّ جل جلاله از مخلوقاتش

باب نود و هشتم سرّ محجوب بودن حقّ جل جلاله از مخلوقاتش

حديث ( 1 )

حسين بن احمد از پدر نقل كرده كه گفت : محمّد بن بندار از محمّد بن على ، از محمّد بن عبد الله خراسانى خادم الرّضا عليه السّلام ، نقل كرده كه وى گفت :

بىدينى به حضرت ثامن الحجج عليه السّلام عرض كرد :

براى چه خدا از خلائق محجوب و مستور است ؟

امام عليه السّلام فرمودند : حجاب و پنهان بودن از خلائق به خاطر كثرت گناهان ايشان است امّا حقّ عزّ و جلّ هيچ پنهانى در لحظات شب و روز از او مخفى نمىباشد .

بىدين عرض كرد : پس چرا ديدگان او را نمىبينند ؟

حضرت فرمودند : تا فرق باشد بين او و مخلوقات چه آن كه مخلوقات را ديدگان