علل الشرايع ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ٣١٩
باب هشتاد و يكم سرّ بودن تلخى در گوشها و شيرينى در لبها و شورى در چشمها و رطوبت و سردى در بينى
جويند ، آيا اين صحيح است ؟ فرمودند : واى بر تو اى ابو حنيفه ، اين صحيح نيست ، پناه به خدا مىبرم ! ! ابو حنيفه : عرضه داشت : خدا حالتان را نيكو نمايد اين جماعت امر را در اين سه نفر خيلى بزرگ شمرده و مسأله تبرّى و بيزارى از ايشان را سخت پىگير مىباشند .
حضرت فرمودند : از من چه مىخواهى ؟
ابو حنيفه عرض كرد : نامه اى به ايشان مرقوم فرماييد .
حضرت فرمودند : به چه مضمون ؟
ابو حنيفه عرضه داشت : از ايشان بخواهيد خود را از تبرّى جستن نسبت به اين سه نفر باز دارند .
حضرت فرمودند : از من اطاعت نمىكنند .
ابو حنيفه عرض كرد : چرا ، خدا حالتان را نيكو نمايد در صورتى كه شما نامه را نوشته و من رسول و فرستاده شما باشم البته مرا اطاعت خواهند نمود .
حضرت فرمودند : اى ابو حنيفه ، اين اصرار تو نيست مگر از روى نادانى ، بين من و كوفه چند فرسخ فاصله مىباشد ؟
ابو حنيفه گفت : بسيار بسيار زياد به حدّى كه به شمار نمىآيد ؟
حضرت فرمودند : بين من و تو چقدر فاصله است ؟
ابو حنيفه عرضه داشت : هيچ فاصله اى نيست .
حضرت فرمودند : تو در منزل من بر من وارد شدى و سه مرتبه اذن در نشستن گرفتى ، پس به تو اذن ندادم ، با اين حال بدون اذن من نشستى و مخالفت مرا نمودى ، چگونه آن جماعت در حالى كه آن همه با من فاصله دارند و من اين جا مىباشم اطاعتم را كنند ؟
راوى مىگويد : ابو حنيفه سر مبارك امام را بوسيد و از نزد آن جناب خارج شد در حالى كه مىگفت : او داناترين مردمان است و حال آن كه نزد هيچ عالمى وى را نديده‌ايم .
ابو بكر حضرمى مىگويد :
فدايت شوم جواب دو مسأله اوّل و دوّم چيست ؟
حضرت فرمودند : اى ابو بكر مقصود از « * ( سِيرُوا فِيها لَيالِيَ وَأَيَّاماً آمِنِينَ ) * » اين است كه :
با قائم ما اهل بيت سير و مسافرت كنيد كه در ايمنى كامل مىباشيد .