علل الشرايع ( فارسي ) — الجزء ١، الصفحة ١١٧

باب بيستم سرّ ناميدن نوح عليه السّلام را به نوح

مىكردند منقرض شده مگر قليلى كه باقى مانده بودند ، پس از آن بين آنها اختلاف شد و حادثه ها آفريده و بدعتها بوجود آوردند تا زمان نوح عليه السّلام فرا رسيد

باب بيستم سرّ ناميدن نوح عليه السّلام را به نوح

باب بيستم سرّ ناميدن نوح عليه السّلام را به نوح

حديث ( 1 )

پدرم رضى الله عنه فرمود : سعد بن عبد الله « 1 » از احمد بن محمّد بن عيسى ، از عبّاس بن معروف « 2 » ، از على بن مهزيار « 3 » از احمد بن حسن ميثمى از كسى كه نامش را برده « 4 » از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام ، آن جناب فرمودند :

اسم نوح عليه السّلام عبد الغفّار بود و از اين جهت به نوح ناميده شد كه بر نفس خويش نوحه و زارى مىنمود .

حديث ( 2 )

محمّد بن حسن بن احمد بن وليد رضى الله عنه مىگويد : محمّد بن حسن صفّار از احمد بن محمّد بن عيسى ، از عبد الرحمن بن ابى نجران « 5 » از سعيد بن جناح « 6 » ، از برخى اصحاب ، از حضرت ابى عبد الله عليه السّلام ، فرمودند :

اسم نوح عليه السّلام عبد الملك بود و از اين جهت او را نوح خواندند كه پانصد سال گريست .

حديث ( 3 )

پدرم رضى الله عنه فرمود : محمّد بن يحيى عطَّار « 7 » ، از حسين بن حسن بن ابان « 8 » ، از محمّد بن اورمة « 9 » ، از كسى كه يادش كرده ، از سعيد بن جناح ، از مردى ، از حضرت

« 1 » - سعد بن عبد اللَّه قمى اشعرى ، جليل القدر ، واسع الاخبار ، كثير التّصانيف و ثقه مىباشد . « 2 » - عبّاس بن معروف قمى ، صحيح و ثقه مىباشد . « 3 » - على بن مهزيار اهوازى ، ثقه و صحيح و جليل القدر ، واسع الرّواية بوده و سى و سه كتاب دارد . « 4 » - چون تصريح به اسم راوى مزبور نشده حديث را اصطلاحا مرسل خوانند . « 5 » - عبد الرحمن بن ابى نجران كوفى از حضرت ثامن الحجج عليه السّلام روايت مىكند و ثقه و معتمد مىباشد . « 6 » - اصلش كوفى است ولى در بغداد مىزيسته و در آنجا از دنيا رفته ، وى از حضرت ابى الحسن و ثامن الحجج عليهما السّلام روايت مىكند و ثقه مىباشد . « 7 » - محمّد بن يحيى ابو جعفر العطَّار القمى ، وى از بزرگان و شيوخ اماميّه است ، ثقه و عين و كثير الحديث مىباشد . « 8 » - حسين بن حسن بن ابان امام عسكرى عليه السّلام را درك ولى از آن حضرت روايت نكرده ، مرحوم علامه وى را توثيق نموده است . « 9 » - نجاشى در باره اش فرموده : ابن وليد او را غالى توصيف كرده و به متفرّداتش اعتمادى نيست .