فرحة الغري ( فارسي ) — الصفحة ١٨٠

باب پانزدهم در بيان معجزات و كراماتى كه در روضهء مقدّسه به ظهور آمده كه هر يك دليل است بر ردّ آن جمعى كه منكر كرامات اهل بيتاند .

در متن عربى ضبط اين سه نام به ترتيب چنين است : « محمّد بن على بن رحيم الشّيبانى » ، « على بن رحيم » ، « حسين بن رحيم » ؛ نگر : ن ، ص 141 ؛ و : ق ، ص 163 .

بحار الأنوار ( ج 42 ، ص 315 ) ، بجاى « رحيم » ، « دحيم » دارد كه تا حدّى مؤيّد ضبط مرعشى مىتواند بود .

135 / 9 دور قبر / چنين است در اعظم . مرعشى : « در قبر » .

135 / 14 ماها / جمع بستن ضماير جمع ، نادرست نيست ، و در سخن نويسندگان و شاعران بزرگ قديم ، نظير بيهقى و فرّخى سيستانى و مولوى ، نمونه هائى دارد ؛ از جمله مولوى همين « ماها » را به كار برده و گفته :

سالها دفع بلاها كرده ايم

وهم حيران زانچه ماها كرده ايم

( نگر : غلط ننويسيم ، ص 140 و 141 ) در نثر علَّامهء مجلسى ( ره ) « شماها » نيز ديده مىشود ( سنج : شناختنامهء علَّامه مجلسى ، ج 2 ، ص 21 ) .

135 / 23 قشمر / چنين است در اعظم و مرعشى ؛ هم در اين فقره و هم فقرهء بعدى . ق ( ص 165 ) و ن ( ص 143 ) : « قشتمر » .

135 / 23 ابن مابست / در اين فقره و دو فقرهء بعد ، چنين است در مرعشى ( با حركتگذارى واضح ) . در اعظم هم هر سه مورد « ابن مابست » است ولى تنها يك بار و آن هم بر روى « ب » حركت ( فتحه ) گذاشته است .

ن ( ص 143 ) : « ابن ماتشت » ؛ ق ( ص 165 ) : « ابن مايست » ؛ مصحّح ق ، ذيل « مايست » ، نوشته است :

« في » ط « [ يعنى همان ن در پژوهش ما ] ماتشت و في » ق « [ يعنى نسخهء فرحة الغرى ى مورّخ 947 كه در كار آن مصحّح مورد استفاده بوده ] ماست و كلاهما تصحيف » ( ص 165 ، پىنوشت ) .

135 / 24 كلاهى / چنين است در اعظم . مرعشى : « كلائى » .