علل الشرايع ( فارسي ) — الصفحة ١٦٥

باب شصت و دوم علت آنكه حضرت سليمان گفت : خدايا سلطنتى به من عنايت كن كه بعد از من كسى سزاوار آن نباشد

آخر الامر ملك الموت گفت مأمورم كه تو را واگذارم تا هر وقت مايل شدى به مردن .

پس مدتى حضرت موسى تا آن زمانى كه اراده و مشيت خداوند بود زندگى كرد تا روزى ميگذشت ( از محل قبر خود و ملكى به صورت ) مردى را ديد كه قبرى حفر مىكند .

حضرت موسى فرمود : به تو كمك بنمايم در كندن قبر ، گفت بلى ، آن حضرت وى را كمك نمود تا قبر كنده شد و لحدى ساخته گرديد ، و آن مرد خواست در ميان قبر بخوابد و به بيند به اندازهء اندام يكنفر هست كه حضرت موسى فرمود من ميخوابم ( تو به بين باندازهء اندام يك نفر هست ) .

چون خوابيد در ميان لحد مكان و منزلت خود را در بهشت ديد ( از شوق مقام و منزلت و قرب خود به خدا ) گفت خدايا مرا قبض روح فرما .

ملك الموت بأمر خداوند وى را قبض روح نمود و در همان قبر نهاد و خاك برويش ريخت ، و فرمود حضرت صادق عليه السّلام : آنكه قبر را حفر مينمود ملك الموت بود كه به صورت آدمى درآمده بود .

باب شصت و دوم علت آنكه حضرت سليمان گفت : خدايا سلطنتى به من عنايت كن كه بعد از من كسى سزاوار آن نباشد

باب شصت و دوم علت آنكه حضرت سليمان گفت : خدايا سلطنتى به من عنايت كن كه بعد از من كسى سزاوار آن نباشد

1 - حديث كردند ما را . . . از على بن يقطين كه گفت عرض كردم به حضرت موسى بن جعفر عليهما السّلام ممكنست پيغمبر خدا بخيل باشد ، فرمود ممكن نيست ، عرضكردم پس چيست معنى و مراد قول سليمان كه گفته است ( كلماتى به اين مضمون ) * ( رَبِّ اغْفِرْ لِي وَهَبْ لِي مُلْكاً لا يَنْبَغِي لأَحَدٍ مِنْ بَعْدِي ) * .

فرمود پادشاهى بر دو قسم است يكى آن پادشاهى است كه بسبب ( كودتا و ) جور و غلبه و إجبار بمردم بدست مىآيد و يكى سلطنت خدائيست كه خداوند عنايت ميفرمايد مانند سلطنت آل إبراهيم و طالوت و ذو القرنين ، پس سليمان گفت خدايا