إرشاد القلوب ( فارسي ) — الصفحة ٩٥

باب سوم در مذمت دنيا

أو داشته باشد مانند كسى است كه به دو زانو بنشيند و انگشتان خود را باز كند و بخواهد مشتى از آب بردارد همان طورى كه با اين وصف آب در دست أو نمىماند همچنين رفاقت با دنيا هيچ خيرى در أو نيست .

و قال النبي صلَّى الله عليه و آله : انّ الله تعالى جعل الدنيا دار بلوى و الآخرة دار عقبى فجعل بلوى الدنيا لثواب الآخرة سببا و ثواب الآخرة من بلوى الدّنيا عوضا فيأخذ ليعطى و يبتلى ليجزى و انّها سريعة الزّوال و شبكة الانتقال فاحذروا حلاوة رضاعها لمرارة فطامها و اهجروا لذيذ عاجلها لكرامة آجلها و لا تواصلوها و قد قضى الله اجتنابها و لا تسعوا في عمرانها و قد قضى الله خرابها فتكونوا بسخطه متعرّضين و لعقوبته مستحقين .

و قال الشّاعر :

الدّار دار نوائب و مصائب

و فجيعة با حبّة و حبائب

ما ينقضى رزئى بفرقة صاحب

الا أصبت بفرقة من صاحب

فإذا مضى الآلاف عنك تظنّه

و المونسون فأنت أول ذاهب

پيغمبر أكرم - صلَّى الله عليه و آله - فرمود : به تحقيق خداى تعالى دنيا را دار محنت و بلا قرار داده و آخرت را دار عقوبت و جزا قرار داده . پس بلاهاى دنيا را سبب جزاى آخرت قرار داده و ثواب آخرت را عوض بلاى دنيا . پس چيزهايى كه بنده در دنيا به آن دلبستگى دارد از أو مىگيرد تا در آخرت نعمت باقيه به أو عطا فرمايد . و در اينجا أو را مبتلا مىكند تا آنجا به أو جزا دهد . و دنيا زودگذر و شبكهء انتقال است ، يعنى از بلاها و ناراحتيها . اينجا در دام مىافتند ليكن نتيجة اش اين است كه به آن عالم انتقال پيدا