إرشاد القلوب ( فارسي ) — الصفحة ٩١

باب سوم در مذمت دنيا

مىكنم و هر چه به دست مىآورم باز دو برابر آن را مىخواهم .

و هر گاه به جزئي از ما يحتاج اكتفاء مىكردم هر آينه مرا كفايت مىكرد . گوارا باد وارثين را كه گويا من مخصوص آنها جمع آورى مىكنم . اضطرابى در من يافت شده كه در اين دار بلا مرا وأدار به جمعآورى كرده در حالي كه خود را از كرامت و بزرگوارى به پستى انداخته‌ام . و در روز قيامت كساني كه براي آنها جمعآورى كرده‌ام از من بيزارى مىجويند و دورى مىكنند . و قال :

نل ما بذلك ان تنال

فانّما تعطى و تسلب

و اعلم بأنك غافل

في الغافلين و أنت تطلب

و المشكلات كثيرة

و الوقف عند الشك أصوب

يبغى المهذّب في الأمور

جميعها و من المهذّب

آنچه مىخواهى در دنيا به دست آور كه آنچه به تو داده‌اند پس خواهند گرفت . و بدان به درستى كه تو يكى از افراد غافل هستى كه در ميان غافلين گرفتارشده اى و مرگ در طلب تو است و مشكلات زمانه بسيار است . و در موردى كه يقين در صلاح آن ندارى توقف و صبر نيكوتر است ، چون شخص مىكوشد كه نيكو را پيدا كند در ميان همه و كيست كه نيكو باشد . و روى انّه وجد على باب مدينه يا ابن آدم غافص القرصة عند امكانها و كل الأمور إلى مدبّرها و لا تحمل على نفسك همّ يوم لم يأتك فانّه ان يكن من اجلك يأتي الله فيه برزقك و لا تكن عبرة للنّاظرين و أسوة بالمغرورين في جمع المال على المال فكم من جامع لبعل حليلته و تقتير المرء على