إرشاد القلوب ( فارسي ) — الصفحة ١١٤

باب چهارم در ترك دنيا

و ديگرى گفته است : أو مرگ است كه هيچ كس از أو نجات پيدا نخواهد كرد و آنچه را بعد از مرگ از آن مىترسم وحشتناكتر و سختتر است . و قال آخر :

إذا الرجال كثرت أولادها

و جعلت أوصى بها يعتادها

وقتي مردان فرزندان بسيار پيدا كردند و هنگام مرگ به آنها وصيت نمودند مرگ براي آنها امر عادى محسوب مىشود . و قال آخر :

و اضطربت من كبر اعضادها

فهي ذروع قد دنى حصارها

از پيرى بازوهاى آنها سست و مضطرب شده پس آنها كشت و زرعى هستند كه درو كردن آنها نزديك شده . و قال بعضهم : اجتزت بدار حيار كان معجبا بنفسه و ملكه فسمعت هاتفا ينشد و يقول :

و ما سالم عمّا قليل بسالم

و ان كثرت احراسه و مراكبه

و من يك ذا باب شديد و حاجب

فعمّا قليل يهجر الباب حاجبه

و يصبح في لحد من الأرض ضيّقا

يفارقه اجناده و مواكبه

و ما كان الَّا الموت حتّى تفرّقت

إلى غيره احراسه و كتائبه

و أصبح مسرورا به كلّ كاشح

و أسلمه أحبابه و حبائبه

بنفسك فاكسبها السعادة جاهدا

فكلّ امر دهن بما هو كاسبه

بعضي از عبّاد گويد : عبور كردم به خانه حيار - ظاهرا نام كسى است كه أو مغرور به خود و ملك و سلطنت خود بوده - پس شنيدم هاتفى كه اين شعرها را مىگفت كه مضمون آن اين است :