ميراث حديث شيعه — الجزء ٢، الصفحة ٢٥٦
درآمد
شيخ سراج‌الدين محمود بن خليفه ( متوفى 562 ) خرقه داشت .
بقلى در سفر حج ، به همراه مريدانش از شيخ ابوالصفا در واسط خرقه گرفت وپس از حج به مصر وشام رفت وسرانجام به شيراز بازگشت وباقي روزگار خود را به تدريس ، تربيت مريدان ونگارش كتاب گذرانيد .
مريدان وى از ميان طبقات مختلف از جمله بزرگان وعلما ، صاحبان مشاغل وزنان بودند . گويند كه حتى نجم‌الدين كبرى ( متوفى 618 ) گاه كساني را از خوارزم ، براي تربيت نزد وى مىفرستاد .
اگر چه بقلى كرامت را براي عارف از جملهء حجاب‌هاى وصال به حق مىشمرد ، كرامات زيادى از وى نقل مىكردند .
بقلى هر هفته چند نوبت در مسجد عتيق ومسجد سُنقُرى وعظ مىكرد وكلامش تأثير شگرفى داشت . أو در أواخر عمر به نوعي فلج دچار شد ، اما باز هم با شوق وبه كمك مريدان به مسجد مىرفت ووعظ مىكرد وپس از بيان مختصرى در باب معاني ظاهري آيات وروايات به توضيح معاني عرفانى آنها مىپرداخت .
روزبهان عاقبت در سال 606 در شيراز درگذشت . مزارش در قبرستان محلهء باغ نو وجنب رباطى بود كه بر أساس كتبيهء قدمگاه ، خود آن را در 560 ، در شيراز ساخته‌بود وبعدها مزارش به اين رباط ملحق شد . معتقدان اين پير در گذشته به زيارة اين محل در روز سه‌شنبه تأكيد مىكردند ووضو گرفتن با آب چاه اين رباط ونماز گزاردن بر مزار بقلى را موجب روا