ميراث حديث شيعه — الجزء ٢، الصفحة ٢١٠

[ متن رساله ]

اى مردم كور اين چه بهار است ببينيد * گلبن نه وگلهاش به بار است ببينيد

فردا همه يكرنگ شود طالب ومطلوب * امروز يكى را كه هزار است ببينيد « 1 »

كميل گفت : زِدْنِي بَياناً . مرا زيادة از اينكه فرموده در شرح حقيقت بيانى بگوى .

حضرت فرمود : اطْفِ السِّراجَ فَقَدْ طَلَعَ الصُّبْحُ ؛ چراغ باز كش كه صبح طالع شد ؛ يعنى سخن در پايه حقيقت ثمر شد .

بيان به پايان رسيد وقصّه از بيان وگفتار به عيان وديدار انجاميد .

بيت :

شمع بنشان كه آفتاب برآمد * رخ معشوق از نقاب برآمد

بيت :

زهى نادان كه آن خورشيد تابان * به نور شمع جويد در بيابان

بيت :

روشن‌تر از اين نمىتوان گفت * پيداتر از اين نمىتوان گفت

قطعه :

آن چنان مست است عاشق كز شراب آمد به هوش * آن چنان فاش است شاهد كز خودش آمد حجاب

هيچ مى هرگز نخواهد زين مى مست‌تر * هيچ شاهد فاش‌تر زين برنيندازد نقاب

تمّ الكلام والحمدللَّه والصلاة على نبيّه .

( 1 ) . ديوان اوحدى مراغى ، تصحيح سعيد نفيسى ، ص 218 ، غزل 371