مأخذ شناسى رجال شيعه ( فارسي ) — الصفحة ١٩٦
442 . رسالة في أحوال أبي بصير . « 1 »
مشاهده كرده وفهرست نموده است .
441 . الفوائد الرجالية .
441 . الفوائد الرجالية .
الذريعة ، ج 16 ، ص 339 ( ش 1575 ) .
محقّق تهرانى مىگويد كه مؤلّف از اين كتاب در اجازهء خود براي شيخ الشريعة ، نام برده است . ايشان در الذريعة ( ج 20 ، ص 41 وج 21 ، ص 223 ) ، اين كتاب را با عناوين مجمع الفوائد ومخزن الفرائد ومعدن الفوائد ، فهرست كرده است . نيز در مصفّى المقال ( ص 491 ) اشاره كرده كه اين دو عنوان از أسامي ديگر الفوائد الرجاليةاند .
ايشان در الذريعة ( ج 10 ، ص 158 ) ، اين كتاب را با عنوان رجال السيد محمّد هاشم الچهار سوقي هم فهرست نموده است .
442 . رسالة في أحوال أبي بصير . « 1 »
442 . رسالة في أحوال أبي بصير . « 1 »
أبو بصير ، از كنيههاى مشتركى است كه جمعى از راويان به آن شناخته شدهاند . از دير زمان ، در تعيين مراد از أبو بصيرِ در اسناد روايات ، اختلاف بوده است . مؤلّف اين رساله نيز تمييز اين كنيهء مشترك را مورد توجّه قرار داده واشخاصى را كه به اين كنيه شناخته شدهاند ، معرّفى كرده واز توثيق وتضعيف آنها بحث كرده است .
وى با بررسى اسناد روايات ، در نهايت به اين نكته مىرسد كه أبو بصير به صورتِ مطلق وبدون هيچ قرينهاى ، به أبو بصير ليث بن بخترى مرادي ويحيى بن أبي القاسم اطلاق شده است وهر دو نفر ، موثّق ومورد اعتمادند .
بر اين أساس ، رواياتى كه در اسناد آنها نام أبو بصير ديده مىشود ، از جهت راوي مورد اشكال نيستند . مؤلّف به تفصيل ، اسناد روايات وكتب رجالي وهمچنين أقوال رجاليان را در اين موضوع ، مطرح كرده وبدانها استناد كرده است .
محقّق تهرانى در الذريعة ( ج 4 ، ص 148 ، ش 723 ) ، اين رساله را با عنوان ترجمة أبي بصير فهرست نموده ومتذكّر شده است كه اين رساله ، در ضمن مجموعه رسائل اين مؤلّف با عنوان معدن الفوائد ، به چاپ رسيده است .
محقّق تهرانى آورده است كه اين رساله ، در ضمن مجموعه رسايل اين مؤلّف با عنوان « معدن الفوائد » ، به چاپ رسيده است .
( 1 ) . اين رساله در مجموعهء ميراث حديث شيعه ، از انتشارات مؤسسهء فرهنگى دار الحديث در انتشار است .