الحاوي في رجال الشيعة الإمامية — الصفحة ١٧

مقدمه در باب أحوال وآثار ابن أبي طىّ وتشيع شهر حلب

يحيى بن حميد بن ظافر طائى حلبى ( 575 - 630 ) « 1 » يكى از مورخان برجستهء شيعه مذهب واز مردمان شهر حلب است كه جز تاريخ ، در بسيارى از عرصه‌هاى ديگر علم ودانش ، آثار بزرگى را پديد آورده است . متأسفانه ، پس از آن‌كه تشيع در نواحي شامات مورد بىمهرى وتنگناى سلاطين نوري وايوبى ومملوكى قرار گرفت ، آثار اين بزرگمرد عالم تشيع نيز از ميان رفت . فهرست بلند آثار وى ، كه هركدام در چندين مجلد بوده ونقلهايى از آنها در آثار مورخان بعدى شامات برجاىمانده ، نشان از مرتبت والاي علمي أو دارد . درواقع ، وى در ادامهء كاروان بزرگى از عالمان شيعه قرار دارد كه از أواخر قرن سوم تا قرن ششم وهفتم ، در اين شهر بزرگ ، رهبرى شيعيان آن ناحية را كه اكثريت جمعيت حلب را تشكيل مىدادند ، عهده‌دار بوده است . شايد نكتهء بديعى كه بتواند موقعيت أو را به عنوان يك عالم بزرگ وروحاني مردمى در اين شهر نشان دهد ، آن باشد كه به نوشتهء ابن شداد ( م 684 ) در ميان مساجد حلب ، مسجدى به نام مسجد منتجب الدين يحيى بن أبي طىّ المعروف به ابن النجار وجود داشته است . « 2 »

تشيع امامي ابن أبي طي بيش از هر چيز روشن ودرخشان است ، به‌ويژه كه در

( 1 ) . مصطفى جواد تاريخ درگذشت وى را سال 627 ياد كرده است . نك : أعيان الشيعة ، ج 10 ، ص 286 ( 2 ) . الاعلاق الخطيرة في ذكر أمراء الشام والجزيرة ، الجزء الأول ، القسم الأول ، ص 64