زيج محقق سلطانى على اصول الرصد لزيج الايلخاني ( فارسي ) — الصفحة ٨٦

فصل دوم : در معرفت سال‌هاى كبيسه I

تحويل آفتاب به بروج اعتبار كنند تا شهور نيز طبيعي باشد ، در هر سال آن نيز مختلف

I

شود ومضبوط نيست مانند شهورى كه مبنى است به رؤيت هلال . پس هرگاه كه خواهند

I

كه أوايل ماه‌ها را به تحقيق بدانند ، تقويم آفتاب در سر هر ماه استخراج بايد كردن تا از آنجا

I

أوايل ماه‌هاى شمسي طبيعي معلوم شود . واين وظيفهء أصحاب نجوم است نه طريقهء أهل حساب . اما به جهت آن تا بر أهل حساب ، ضبط أيام شهور آسان گردد مكث آفتاب را در بروج

I

به تقريب معلوم كردند ووضع أيام شهور بر آن ترتيب فرمودند نهادن بر ترتيب

I

بروج . واگرچه اين ماه‌ها نيز به اين اعتبار ، وضعي است ليكن نزديك است به ماه‌هاى طبيعي .

I

وچون اين تاريخ را به نام پادشاهان مغول وضع فرموده است ، پس مناسب‌تر آن بود

I

كه نام‌هاى ماه‌هاى تركى را به اين تاريخ نقل بايد كرد . همچنان كه نام‌هاى ماه‌هاى فارسيان را به تاريخ

I

جلالي نقل كرده‌اند . واز آنجا به جهت تميز ، ماه‌هاى فارسيان را به قديم قيد مىكنند وماه‌هاى

I

تاريخ ملكي را به جلالي . ما نيز اينجا ماه‌هاى تركان را به تركى قيد مىكنيم وماه‌هاى اين تاريخ را به خانى .

I

وضابطهء أيام شهور خانى اين است كه در اين بيت مذكور است : / ! / ع‌لا و / لالب‌لا و / لالا شش مهى است

I

/ / لل‌كط و / كطلل شهورى يكهى است ! / .

وأسامي شهور وأيام آن به امر أوسط اين است كه از برابر

I

بروج در اين جدول مثبت است :

فصل دوم : در معرفت سال‌هاى كبيسه I

فصل دوم : در معرفت سال‌هاى كبيسه

I

وادوار آن واستخراج أيام

I

كبايس

وما پيش از اين در

I

فصل دوم از باب پنجم از اين مقالت ،

I

تعريف دور كبس كرده‌ايم به حسب

I

أصول رصد ايلخانى از آنجا معلوم شود .