زيج محقق سلطانى على اصول الرصد لزيج الايلخاني ( فارسي ) — الصفحة ٣٠٧

فصل 5 : در معرفت نمودار تسيير كه I

وشوم بود ويتيم ماند وأو را جدش بزرگ كند ودراز عمر بود ودر رنج ومحنت ميرد .

/ ح . محترم

I

بود ميان خلق ودر آخر ، خوار وحقير گردد واز گرسنگى بميرد .

/ ط . زيرك وبا تحصيل وتيز

I

خاطر باشد اما ناقص خلق بود .

/ ى . بخيل بود وكار خشت پخته وگچ كند ومعاش أو از آنجا باشد .

I

/ يا . ناقص خلق وتيز خاطر بود .

/ يب . دلير وبزرگ بود وباك ندارد از هرچه گويد ودر غم واندوه

I

ميرد .

/ يج . ساعى وغماز وفضول وبسيار گوى باشد .

/ يد . حرام زاده وبي باك باشد .

/ يه .

I

ناقص اعضا بود وعظيم همت وليكن فاجر بود .

/ يو . پادشاهى بود مقبل كه با دشمنان قتال كند وبر

I

ايشان ظفر يابد وهفتاد سال ملك راند ولشگر بر وى مستولى باشد .

/ يز . بيشتر عمر بيمار بود ويا هفت

I

ساعت زيد يا هفت ماه يا هفت سال .

/ يح . پادشاهى بزرگوار بود ورأى وتدبير قوى دارد در

I

كليات أمور ورحيم باشد ومنصف واز خاندان ملك بود .

/ يط . مخنثى باشد بسيار خوار

I

وروزگار به راحت گذراند وسماع دوست دارد وشايد كه مطربى بود .

/ ك . عظيم جسم بود وأسمر

I

اللون ومنافق ، وعمرى دراز يابد در راحت اما أو را دوست نباشد .

/ كا . ميانه حال باشد اما

I

هرگز محتاج مثل خود نشود .

/ كب . منحوس وشقى وبي خير بود ودر غيبت مردم را بد گويد در بد

I

بختى .

/ كج . پادشاهى بزرگ نفس اندك ملك باشد اما ضابط بود ملك خويش را ونيكو سياست و

I

نيكو سيرت بود ومال اندك دارد .

/ كد . ملكي كوتاه مدت بود وهيچ منفعت نيابد ودر ملك أو آفات

I

وخصومات رسد .

/ كه . سخى بود ومعروف وبا امانت وهر نصيحت كه أو را كنند پذيرد وصاحب

I

شرف باشد .

/ كو . شقى وشوم بود وبد اخلاق وحرب دوست ونيكو اعمال وكارهاى لطيف كند .

I

/ كز . تنگ عيش وبدبخت بود .

/ كح . منحوس وتنگ روزى وشوم باشد بر تن خويش وبعضي از آنكه

I

اميد دارد بيابد .

/ كط . بد دل بود در وقتي ، ودلير در وقتي .

/ ل . هرچه در آخر جدى افتد ولد الزنا باشد

I

وآخر عمرش قتل « 1 » بود .

الدلو درجهء أول ، دعوت كننده بود به خير ومردم به روزگار أو تقرب

( 1 ) . [ در أصل نسخه : ] قيل