زيج محقق سلطانى على اصول الرصد لزيج الايلخاني ( فارسي ) — الصفحة ١٤٥

نوع دوم : در معرفت أيامي كه أسامي آن I

ومسهل . وأول تشرين الأخر أول وقت باران‌ها ورفتن بادهاى جنوب ؛ وروز دوم وقت

I

خروشيدن دريا ؛ وروز سوم متقاطع شدن سفر دريا ؛ وروز دوازدهم نزول آب از درخت .

I

وروز بيست وششم كانون الأول قوت سرما وهلاك حشرات . وروز بيست ودوم كانون

I

الأخر آخر چهلهء زمستان وأول سده . وروز ششم شباط شكستن سرما ووقت نشاندن

I

درخت ؛ وروز هفتم سقوط جمرهء أول بود كه بر آب افتد ؛ وروز چهاردهم سقوط جمرهء دوم باشد

I

كه بر زمين افتد ؛ وروز بيست ويكم سقوط جمرهء سوم باشد كه بر درخت افتد ؛ وروز بيست

I

وششم أول أيام عجوز باشد وآن هفت روز بود . وپانزدهم آذار وقت جنبيدن حشرات

I

باشد ؛ وروز هفدهم أول وقت سفر دريا بود ؛ وروز هجدهم آخر نهى فصد ومسهل باشد . وششم

I

نيسان زيادت شدن آب‌ها بود ؛ وروز بيست وهشتم وقت جستن بادهاى « 1 » شرقي بود ؛

I

ودوازدهم ايار آخر وقت وزيدن بادهاى بهارى بود ؛ وروز هجدهم أول رياح بوارح باشد

I

ومدت آن چهل روز بود ؛ وروز بيست وپنجم وقت أول نهى فصد ومسهل بود ؛ وروز

I

بيست وهفتم آخر رياح بوارح بود . ونوزدهم تموز ماه أول أيام باحورا باشد وآن هفت

I

روز بود ؛ ودر بعضي نسخه‌ها آورده‌اند كه هشت روز باشد وقول أول مشهورتر است و

I

در آن أيام آغاز شكستن گرما بود . وپنجم آب آخر سموم‌ها باشد ؛ وروز بيستم طلوع

I

سهيل به حجاز باشد ؛ وروز بيست وپنجم طلوع سهيل به فارس بود ؛ وروز بيست وهفتم برآمدن

I

سهيل به شام بود . وسوم أيلول طلوع سهيل به عراق باشد ؛ وروز هفتم آخر نهى فصد ومسهل باشد ؛

I

وروز بيست ودوم غايت افزودن نيل مصر باشد .

نوع دوم : در معرفت أيامي كه أسامي آن I

نوع دوم : در معرفت أيامي كه أسامي آن

I

در تقويم به حسب مواضع شمس نويسند

چون آفتاب به أوايل بروج منقلب رسد ابتداى

I

فصول چهارگانه از آنجا گيرند اگر به روز باشد از آن روز ، واگر به شب باشد از آن روز

( 1 ) . [ در أصل نسخه : ] باذها