زيج محقق سلطانى على اصول الرصد لزيج الايلخاني ( فارسي ) — الصفحة ١٣٩

فصل دوم : در معرفت مدخل سال‌هاى ايشان از أيام أسابيع ، به جدول

ايشان منقسم باشد به سه قسم : يكى ، ناقصه ؛ دوم ، معتدله ؛ سوم ، كامله ؛ وهر يكى از اين اقسام يا بسيطه

I

باشد يا كبيسه . پس به حسب اين اعتبارات ، سال‌هاى ايشان منقسم شود به شش قسم :

قسم

I

أول : بسيطهء ناقصه ، وآن سيصد وپنجاه وسه روز بود .

دوم : بسيطهء معتدله ، وآن سيصد و

I

پنجاه وچهار روز باشد .

سوم : بسيطهء كامله ، وآن سيصد وپنجاه وپنج روز بود .

چهارم : كبيسهء ناقصه ، و

I

آن سيصد وهشتاد وسه روز باشد .

پنجم : كبيسهء معتدله ، وآن سيصد وهشتاد وچهار روز

I

بود .

ششم : كبيسهء كامله ، وآن سيصد وهشتاد وپنج روز باشد .

اما ايشان مبداء تاريخ

I

خود را از زمان آدم مىگيرند كه از آن زمان تا زمان خروج بنى اسراييل كه مبداء تاريخ

I

موسى - عليه السلام - از آنجا حساب مىكنند دو هزار وچهارصد وچهل وهشت سال تام گذشته

I

بود به زعم ايشان به موجب نص توريهء . واز آن زمان تا أول تاريخ إسكندر يك هزار سال تمام

I

رفته ، چنان كه از أول تاريخ آدم - عليه السلام - تا أول تاريخ إسكندر سه هزار وچهارصد وچهل

I

[ و ] هشت سال بود ، وبه زعم نصارى به چندين سال 1732 زيادت است ، وبه قول ديگر 18

I

زيادت بر آن .

فصل دوم : در معرفت مدخل سال‌هاى ايشان از أيام أسابيع ، به جدول

فصل دوم : در معرفت مدخل سال‌هاى ايشان از أيام أسابيع ، به جدول

و

I

طريق معرفت آن چنان است كه ابداً از سال‌هاى تاريخ رومى ناقصهء حاشية يعنى آن سال كه

I

بعد از سالى باشد كه سر سال يهود در آخر به آن سال افتد ، بدان سبب كه سر سال يهود مقدم است

I

هميشه بر سر سال رومى ، وداخل آن از سال‌هاى تاريخ رومى ناقصه 18 نقصان كنيم وباقي را

I

بر 247 قسمت كنيم كه ادوار كبايس است كه از ضرب 19 در 13 حاصل آمده است . آن گاه

I

آن باقي را بر 19 كه دور كبس است قسمت كنيم . آنچه از قسمت خارج شود به مثل آن عدد از بالاى جدول به عرض

I

جدول درآئيم وآنچه باقي ماند به طول جدول ، واز موضع التقاى هر دو عدد ، آنچه يابيم برگيريم

I

وآن را علامات سر سال خوانيم وآن از يكى باشد تا چهارده . آن گاه از برابر آن علامت سر سال درآئيم