زيج محقق سلطانى على اصول الرصد لزيج الايلخاني ( فارسي ) — الصفحة ١١٣

فصل 5 : I

ايشان بود . پس اگر خواهيم تا بدانيم كه از أول سال معين چند روز كبيسه واقع شده است

I

نظر كنيم تا آن سال معين مطابق كدام سال است از سال‌هاى اين تواريخ كه ذكر خواهيم كردن .

I

وبه حسب هر تاريخي ، عددي نقصان كنيم از سال‌هاى ناقصهء آن تاريخ چنان كه از سال‌هاى تاريخ

I

رومى چندين 1575 ، واز سال‌هاى تاريخ فارسي 633 ، واز « 1 » سال‌هاى تاريخ ملكي اين 185 .

I

آنچه بماند سال‌هاى تامه باشد از أول دور شانكون . اگر زيادت از 60 باشد آن را مرفوع گردانيده

I

ضرب كنيم در كسور يك سال شمسي كه به حسب ارصاد ايشان هست چندين دقايق وثواني

I

به تقريب / يدلر . آن گاه بر حاصل ضرب ، چندين دقايق وثواني / مه‌يح زيادت كنيم . هميشه آنچه

I

حاصل آيد از أيام صحيح آن أيام كبايس باشد كه در آن سال‌ها واقع شده باشد . واگر با أيام ، دقايق

I

باشد آن را جبر نكنيم وطرح كنيم دايماً .

واگر خواهيم سال‌هاى تامه را از أول دور شانكون ضرب

I

كنيم در ثواني آن كسور كه هست چندين 877 وبر حاصل ضرب ، چندين ثواني 2758

I

برافزائيم ابدا تا ثواني أيام كبايس آن سال‌ها حاصل آيد . آن را مرفوع گردانيم به أيام يا بر 3600

I

قسمت كنيم تا أيام كبايس حاصل آيد وما بين القسمة را طرح كنيم وجبر نكنيم « 2 » . وما أيام كبايس را

I

از أول دور شانكون تا تمامى سه دور كه صد وهشتاد سال باشد در جدول نهاديم تا از

I

برابر سال‌هاى ناقصه از أول دور شانكون در آن جدول درآيند وأيام كبايس برگيرند ؛ وجدول اين است : .

( 1 ) . [ در أصل نسخه : ] آن ( 2 ) . اين كلمه در أصل بدون نقطه نوشته شده است .