زيج محقق سلطانى على اصول الرصد لزيج الايلخاني ( فارسي ) — الصفحة ٩٩

فصل 2 : در تصحيح سه تاريخ مقترن از يكديگر

أيام ما بين التاريخ را كه بود / الدلح‌ك از آن أيام نقصان كرديم تا أيام مرفوع تاريخ عربى حاصل

I

آمد / اوىكا . آن را مقوس كرديم در جدول أيام مرفوعهء اين تاريخ تا حاصل آمد سال‌هاى تاريخ عربى

I

چندين 673 واز آن أيام باقي ماند چندين / اكر واين أيام محفوظ بود . آن گاه از برابر ذوالحجه

I

أيام ماه‌هاى تامه گرفتيم چندين / ه‌كه‌ا . پانزده روز ذوالحجه را كه ماه ناقص است بر اين افزوديم

I

تا حاصل آمد أيام سال ناقص تاريخ عربى / ه م . آن گاه آن محفوظ از أو كم كرديم تا حاصل آمد أيام سال

I

ناقص تاريخ رومى اين / ديج . اين را در جدول أيام مرفوعهء شهور رومى مقوس كرديم تا آمد موافق

I

دهم حزيران ماه .

مثالش از وجه دوم فرض كرديم كه تاريخ أول عربى است وسال‌هاى أو معلوم است

I

چندين 673 ، وتاريخ دوم فارسي است واز اين تاريخ ، ماه وروز معلوم است يعنى پنجم

I

ماه شهريور . پس أيام مرفوعهء سال‌هاى عربى گرفتيم چندين / اوح‌ند . ما بين التاريخين را كه بود / هااهاكد

I

از اين كم كرديم تا حاصل آمد أيام مرفوعهء تاريخ فارسي / اه‌ح‌ل . اين را مقوس كرديم در جدول أيام

I

مرفوعهء تاريخ فارسي تا حاصل آمد سال‌هاى اين تاريخ 643 وأيام محفوظ ماند چندين / ج‌ها . آن گاه

I

از برابر شهريور ماه أيام ماه‌هاى تامه گرفتيم چندين / ب‌ل وأيام ماه ناقص را كه بود / ه از

I

شهريور ماه أيام ماه‌هاى تامه گرفتيم / ب‌له . چون محفوظ را از اين كم نمىتوانيم كردن از أيام مرفوع

I

يك سال فارسي كه هست / وه نقصان كرديم تا باقي ماند / ج‌ه . اين را با آن أيام سال ناقص

I

تاريخ دوم كه بود / ب‌له جمع كرديم تا أيام حاصل آمد از سال ناقص تاريخ أول يعنى تاريخ عربى

I

چندين / ه‌م . اين را در جدول أيام شهور عربى مقوس كرديم تا آمد موافق پانزدهم ماه ذوالحجه .

I

آن گاه يك عدد بر سال‌هاى تاريخ فارسي افزوديم « 1 » تا حاصل آمد اين 644 . پس از اين عمل هر تاريخ

I

به تمامى معلوم گشت .

فصل 2 : در تصحيح سه تاريخ مقترن از يكديگر

فصل 2 : در تصحيح سه تاريخ مقترن از يكديگر

وآن چنان باشد

I

كه از تاريخ أول ، سال‌ها معلوم بود واز تاريخ دوم ، ماه‌ها واز تاريخ سوم ، روزها . وطريق

( 1 ) . [ در أصل نسخه : ] افرديم