تنكلوشا ( ملحق : مدخل منظوم واحكام علم النجوم للخجندى ) — الصفحة ٠.٨٠

پيشگفتار

مرا ز آنصاف ياران نيست يارى * تظلّم كردنم زان نيست يارا

على اللّه از بَدِ دَوران ، على اللّه * تبرّا از خدا دُوران ، تبرّا

چو دادِ من نخواهد داد اين دَور * مرا چه أرسلان سلطان چه بغرا

مرا اسلاميان چون داد ندهند * شَوَم برگردم از اسلام ، حاشا

مرا مشتى يهودي فعل خصمند * چو عيسى ترسم از طعنِ مفاجا

چه فرمايى كه از ظلم يهودي * گريزم بر درِ ديرِ سكوبا

چه گويى كآستانِ كفر جُويم * نجُويم در رهِ اين صدرِ والا

بگردانم ز بيت اللّه قبله * به بيت المقدس ومحرابِ اقصا

مرا از بَعدِ پنجه سأله اسلام * نزيبد چون صليبى بند بر پا

رَوَم ناقوس بوسم زين تحكّم * شَوَم ، زنّار بندم زين تعدّا

كُنم تفسيرِ سريانى ز إنجيل * بخوانم خطّ عبرىّ معمّى

به نامِ قيصران سازم تصانيف * به از ارتنگِ چين وتنكلوشا

بس اى خاقانى از سوداى فاسد * كه شيطان ميكُند تلقينِ سودا

رفيقِ دون چه انديشد به عيسى * وزير بَد چه آموزد به دارا

مگوى اين كُفر وايمان تازه گردان * بگوى استغفر اللّه زين تمنّا

. . . » .

* ونظام الدّين الياس ابن يوسف بن زكىّ بن مؤيّد مشهور به نظامى گنجوى ، در هفت پيكر ( در صفت خورنق ) ميگويد :

« قطبى از پيكر جنوب شمال * تنكلوشاى صد هزار خيال

تنگى جمله را مجال تويى * تنكلوشاى اين خيال تويى » .

* قاضى أكرم علىّ بن يوسف بن إبراهيم بن عبد الواحد شيبانى ، مشهور به « ابن القفطي » كتاب « تاريخ الحكماء » را در ربع اوّل سدهء هفتم هجرى قمري ، تأليف كرده است .

وى ، در تاريخ الحكماء ، ذيل دو مدخل « تينكلوش » و « طينقروس » ، آنچه را كه