تنكلوشا ( ملحق : مدخل منظوم واحكام علم النجوم للخجندى ) — الصفحة ١٦٩

هيأت فلك در بيان عدد أفلاك ستارگان

آنكه مايه آست آفرين را أو * نورِ ديده آست نورِ دين را أو

20 نزد عاقل عجب نباشد اين * كه بوَد نورِ چشم نورُ الدّين

ز انكه بر آسمان آينه‌فام * بهر تزيين خود هر آينه وأم

ميبوَد شمس چون ز شمس هلال * از جمال تو نور ونورِ جمال

نظر زُهره ز آين سبب خير است * كه در اوتادِ طالعش سير است

تيرِ چرخ ، آنكه كاتب اشياست * بندهء درگه جهان آساست

25 ز آين شود هرمَهى به شكل قمر * همچو سر باز كرده حلقه ز زر

تا كُنَد حلقه قدرِ إيوان را * گوش هندوى سير كيوان را

خنجر آهخته روز وشب بهرام * كه حسود است مَرد را ايّام

مُشترى با همه سعادتِ أو * اثرى از شبِ ولادتِ أو

من چه مردان مدحِ أو باشم * گرچه اندر سخن گَهى باشم

30 رفعتِ آسمانِ پاينده * راز شب دان كه هست آينده

هر زمان با لباسِ فيروزه * بر دَرِ قدرِ أو به دريوزه

هست تا عقلِ پير وبخت جوان * بو فزون بادش ، أو هميشه جوان

تا در أو ننگرى به خُردىِ سال * كه بزرگ است أو به قدر وجلال

اخترِ أو لباس ميمون باد * وآنِ اعدا هميشه واژون باد

35 نرسد در مديحِ أو سخنم * چون مُقرّم به عجزِ خود چه كُنم

از فضولي كنون بپردازم * خاطر از نظمِ مدخل آغازم

اوّل از هيأت فلك گويم * پس به احكامِ اختران پويم

آفرينندهء پَرى ومَلَك * وآنكه نُه چرخ آفريد فلك

بر يكم ماه وبر دوم تير است * باز ناهيد بر سِيُم تير است