تنكلوشا ( ملحق : مدخل منظوم واحكام علم النجوم للخجندى ) — الصفحة ١٥٣

پيوست 2 [ فرهنگ واژگان ] *

1 مرصّع : به نگينها ونقشهاى رنگين تزيين شده .

مرطبان : ظرف شيشه‌يى ( وبعضا سفالى ) كوچك .

مروحه : بادزن . بادبزن .

مزود : توشه‌دان . ظرف نگهدارى توشه وخوراك .

مزوّره : غذايى كه بيماران را دهند .

مزيدن : خوردن . نوشيدن . چشيدن .

مسرف : تجاوزكار . خطاكار . زياده‌روى كننده .

مسمار : ميخ ( چوبى ، فلزّى ) .

مشتغل : داراى اشتغال . مشغول به كار .

مشك : مادّهء سياه معطّرى كه از كيسهء زير شكم جانورى شبيه به آهو به دست ميآيد .

مصحف : كتاب . كراسه . صفحه‌هاى كاغذ به هم دوخته .

مصرف : اصرافكار . زياده‌خواه . بىمبالات در مصرف كردن . زياد صرف كننده . زيان رساننده .

مصطكى : صمغى زردرنگ شبيه به كندر وخوشبو كه با شكافتن ساقهء درختچه‌يى به همين نام استحصال ميشود .

مضاعف : گلهايى كه دم‌گل آنها از ميان گلبرگها رشد كرده وشكوفه ميكند . گل دو طبقه .

مطرح : كيسه‌يى كه شكارچيان ، صيد را پس از شكار در آن نگهميدارند . گونه‌يى فرش وزيرانداز .

مطهره : ظرفى كه به آب درون آن طهارت كنند .

إبريق . آفتابه .

معجب : متكبّر . خودپسند . مغرور . صاحب عجايب .

معرض : روى برگرداننده . رويگردان شونده .

اعراض كننده .

معمول : رفتار كننده به قاعدهء مرسوم .

مفرش : آنچه بر روى زمين يا روى چيزى ( تخت ، سكّو ) فرش كنند . آنچه آن را بگسترانند . پارچه‌يى نسبة بزرگ كه رختخواب در آن پيچند .

مفضل : بخشنده . فزونى دهنده . فضل كننده .

مفلوجى : بيمارى ( از جمله پيرى ) كه موجب سست شدن أعضاء بدن ، خاصّه دست وپا ، ميشود .

مقامر : قماركننده . قمارباز .

مقبل : صاحب ودارندهء اقبال . نيكبخت .

دولتيار .

مقتدا : آنكه ديگران به أو اقتدا كنند . آنكه مردمان پيرو أو ميشوند . پيشوا .

مقدّم : مرجّح . پيش كرده شده . برتر .

مقفل : بسته شده . قفل شده .

مقلّدى : عمل تقليد . به مسخره رفتار وكردار وگفتار كسى را تقليد كردن . دلقكى .

مكّار : ( مرد ) پرمكر . حيله‌گر . فريبنده . محيل .

مكّاره : ( زن ) پرمكر . حيله‌گر . فريبنده . محيل .

مكرّم : گرامى داشته شده . معظّم . عزيز .

منكر : ناروا . قبيح . ناشايست . بد .

مورد : درختچه‌يى زينتى با گلهاى خوشبو كه مصرف دارويى نيز دارد .