تنكلوشا ( ملحق : مدخل منظوم واحكام علم النجوم للخجندى ) — الصفحة ١٥٢
پيوست 2 [ فرهنگ واژگان ] *
لطيف : باريك . نيكو . خوب ساخته شده . نازك كارى شده . ساخته‌يى هنرى .
لطيف‌دست : ماهر . كارآزموده . استادكار .
لفّاح : ميوه‌يى زردرنگ وخوشبو واندكى كوچكتر از خربزه كه آن را فارسيزبانان دستنبو ودر آذربايجان شاماما : شمامه گويند .
لوخ : گياهى كه بر كنارهء رودها وجويها رويد ودر انباشتن پالان چارپا ونيز به عنوان كاه در بنّايى به كار ميرود . پيزر .
لوطىزاده : غلامباره . هرزه‌كاره . نامقيّد .
مازو : شيرهء درختى است از گونهء بلوط كه بر پوست درخت گرد ميآيد ودر صنعت دباغى ونيز رنگرزى مصرف دارد .
ماهيلانتا : در گويش گيلكى « لانتا » و « لانتى » به معنى مار است . در اين صورت « ماهيلانتا » به معنى مارماهى خواهد بود ، ولى از شرحي كه در متن آمده چنان به نظر ميرسد كه از كلمهء « ماهيلانتا » موجود افسانه‌يى « پرى دريايى » را اراده ميكردند .
متصرّف : داراى تصرّف . مختار . آگاه به أمور .
متكاثف : سخت كثيف وانبوه وستبر .
متهوّر : بىپروا . بىباك . تندوتيز .
مثاقب : وسيله‌يى كه از آن براي ايجاد سوراخ در أشياء ( چوب ، فلز ، ديوار ) استفاده ميشود .
مجره : ظرفى ( صندوقچه ، سبد ) كه در آن دارو يا أشياء قيمتي نگهدارند .
مجزّع : رگهء رنگ در سنگ . سنگ رگه‌دار .
سنگ پيسه .
مجمر : آتشدان . منقل . عودسوز .
مجمع : ظرفى فلزّى نسبة بزرگ با لبه‌يى كوتاه كه امروزه آن را « سينى » خوانند . گروهى از مردم كه جايى گرد آمده باشند .
محتال : حيله‌گر . مكّار . فريب‌دهنده . مكر كننده .
مخبّط : بىخرد . آشفته . بىفكر . بسيار خبط كننده .
مخراق : فوطهء پيچيده وتابيده كه كسى را بدان كتك بزنند .
مخنّث : مردى كه رفتارى چون زنان دارد .
خواجة . خنثى .
مخيط : سوزن . آنچه بدان خيّاطى كنند .
مدبر : بخت برگشته . بدبخت . به ادبار افتاده .
مدخن : عودسوز . ظرفى كه در آن بوى خوش بسوزانند .
مدخنه : به معنى مدخن است .
مدهون : روغن‌اندود كرده شده . چرب كرده شده . جلا داده شده .
مرتفع : گرانبها . قيمتي . باارزش بسيار .
مرحوم : مستحقّ ترحّم .
مردينگان : از جنس مردان . از جنس نرينه .
مرزنجوش : گياهى است بوته‌يى با بوى خوش كه در غذاها ونيز در صنعت عطرسازى مصرف دارد .
مرزوق : روزيمند . بهره‌مند . داراشده . رزق يافته .